Αλέξης Πατέλης

Το 2020, όταν έδωσε την πρώτη του συνέντευξη σε ελληνικό Μέσο, εξομολογήθηκε πως καμιά φορά είναι κουραστικό να πρέπει να κάνει coming out. Ομως, συμπλήρωσε, «ο κόσμος με τον οποίο συνεργάζομαι στην κυβέρνηση ξέρει πως είμαι γκέι και δεν τους νοιάζει. Ο Πρωθυπουργός προφανώς και έχει γνωρίσει τον σύζυγό μου, όπως έχω γνωρίσει και εγώ τη σύζυγό του». Από τότε, ο Αλέξης Πατέλης μίλησε πολλές φορές δημόσια για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+. Ισως περισσότερες απ΄ό,τι για το αντικείμενο της δουλειάς του στο Μαξίμου – και σίγουρα πολύ περισσότερες απ΄όσες αντέχει η συντηρητική πτέρυγα του κυβερνώντος κόμματος.

Μυημένοι στα παρασκήνια αντιλήφθηκαν από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του Πρωθυπουργού πως σχεδίαζε να συνδυάσει τις υποχρεώσεις της θέσης του – σαν το κυνήγι όσων θα ενδιαφέρονταν να επενδύσουν στην Ελλάδα, ας πούμε – με τον ακτιβισμό για την ορατότητα ομοφυλόφιλων κι αμφίφυλων εδώ. Αφησε μια καλοπληρωμένη καριέρα στο εξωτερικό ώστε να δώσει από τα ενδότερα του κυβερνητικού μεγάρου τον αγώνα για τη νομοθετική κατοχύρωση της ισότητας στον γάμο, διατείνονται ορισμένοι, ανακαλώντας στη μνήμη τους την αίσθηση που τους έχουν αφήσει κουβέντες μαζί του.

Ανθρωπος με τον οποίο συνεργάστηκε στενά επιμένει ότι δεν το έκανε «με την εργαλειακή χροιά που του αποδίδουν. Ως φύσει εκσυγχρονιστής πιστεύει πως δεν είναι μόνο η καλή οικονομική κατάσταση ερμήνευμα της ευημερίας, είναι και τα δικαιώματα αυτοπροσδιορισμού. Σύμφωνα με τη δική του θεώρηση των πραγμάτων, οι κοινωνίες προοδεύουν μόνο όταν όλα τα μέλη τους είναι ελεύθερα».

Η προσωπική του σταυροφορία για μια φιλελεύθερη ελληνική κοινωνία τελείωσε στις 15 Φεβρουαρίου. Η μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου έγινε νόμος του κράτους με 176 «ναι» στην Ολομέλεια κι ο ίδιος πήγε στο πιο πολυσυζητημένο στα πολιτικά πηγαδάκια (και χιλιοαναθεματισμένο στα νεοδημοκρατικά) πάρτι της χρονιάς. Βέβαια, έφτασε 9 Δεκεμβρίου για να ανακοινώσει μέσω σόσιαλ μίντια πως πέτυχε τους στόχους του ως τοπ οικονομικός σύμβουλος του Μητσοτάκη.

Οποιος είχε απορίες για την απόφασή του να παραιτηθεί, άκουσε από το στόμα του αυτή την εβδομάδα πως φεύγει επειδή δεν τον ενδιαφέρει μια σταδιοδρομία πολιτευτή. Στα πεντέμισι χρόνια που υπηρέτησε στο πόστο του δεν αμφισβητήθηκε ποτέ η τεχνοκρατική του επάρκεια. Οπως επισημαίνει υπουργός που παρακολουθούσε την καθημερινή του δραστηριότητα, «σε κάθε αλλαγή του επιχειρηματικού περιβάλλοντος που έφερε η κυβέρνηση συνέβαλε. Η εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος, π.χ., έχει τη σφραγίδα του». Τελευταίο του πρότζεκτ ήταν το νομοσχέδιο για τον κατώτατο μισθό.