Μια λύση {CR}στις οικονομικές{CR}προκλήσεις της Κίνας

Το κινεζικό χρηματιστήριο σημείωσε ράλι πρόσφατα εν αναμονή ενός ακόμα γύρου κυβερνητικών κινήτρων. Αυτό είναι κατανοητό, καθώς οι Αρχές έχουν αναπτύξει πολλαπλά πακέτα νομισματικής και δημοσιονομικής τόνωσης για να αποτρέψουν τον αποπληθωρισμό και να τονώσουν την ανάπτυξη του ΑΕΠ. Αλλά με το δημόσιο χρέος ήδη πολύ πάνω από τα ιστορικά πρότυπα, υπάρχει περιορισμένος χώρος για περαιτέρω δημοσιονομική παρέμβαση χωρίς να διακινδυνεύσουμε μια μελλοντική κρίση χρέους.

Δεδομένου αυτού του περιορισμού, η Κίνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε πολιτικές που τονώνουν την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις και την οικονομική ανάπτυξη χωρίς να επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα μπορούσαν να λάβουν πολλά μέτρα για να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των καταναλωτών, διατηρώντας παράλληλα τη δημοσιονομική πειθαρχία.

Πρώτον, η υιοθέτηση ενός πιο φιλελεύθερου καθεστώτος κεφαλαιαγοράς που διευκολύνει την εισαγωγή των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα στα εγχώρια χρηματιστήρια μπορεί να ενισχύσει τις επενδύσεις.

Δεύτερον, η θέσπιση ενός νόμου για τα οικονομικά εγκλήματα θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την εμπιστοσύνη των επενδυτών με ελάχιστο αντίκτυπο στα κρατικά έσοδα. Ο καθορισμός ενός σαφούς χρονικού πλαισίου για τη δίωξη εγκλημάτων ή την υποβολή διώξεων θα επιτύχει την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ της διασφάλισης της λογοδοσίας και της διατήρησης της οικονομικής σταθερότητας.

Τρίτον, η διαφανής και συνεπής χάραξη πολιτικής είναι απαραίτητη για τη μείωση των αβεβαιοτήτων που αποθαρρύνουν τους εγχώριους και ξένους επενδυτές. Η απαγόρευση της Κίνας για τα μαθήματα μετά το σχολείο αποτελεί παράδειγμα. Πολλές τέτοιες εταιρείες του κλάδου είχαν αποκτήσει αποτιμήσεις άνω του 1 δισ. δολαρίων. Αλλά η απροσδόκητη αλλαγή πολιτικής επέφερε ένα σημαντικό πλήγμα στον κλάδο.

Τέλος, αν και οι κινεζικοί νόμοι φαινομενικά προστατεύουν την ιδιωτική περιουσία και τις εταιρείες, οι επιχειρηματίες συχνά βλέπουν το πεδίο ανταγωνισμού να είναι υπέρ των κρατικών επιχειρήσεων, ειδικά όταν πρόκειται για πρόσβαση σε χρηματοδότηση, κρατικές προμήθειες, αδειοδότηση και εποπτεία. Η διόρθωση αυτών των ανισορροπιών θα μπορούσε να ξεκλειδώσει τις δυνατότητες του ιδιωτικού τομέα της Κίνας να οδηγήσει την ανάπτυξη και την καινοτομία.

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι οι δημοσιονομικές και νομισματικές παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας είναι περιττές. Ωστόσο, οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις που προτείνονται εδώ θα μπορούσαν να τονώσουν τις επενδύσεις, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την καινοτομία χωρίς να επιβαρύνουν τους φορολογουμένους ή να αυξήσουν το δημόσιο χρέος, οδηγώντας έτσι την κινεζική οικονομία σε μια πιο υγιή και βιώσιμη αναπτυξιακή τροχιά.

Ο Σανγκ Γιν Ουέι είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Ασίας. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Columbia Business School και στο School of International and Public Affairs του Columbia University