Το τανγκό της συναίνεσης

Η συνάντηση ενός πρωθυπουργού με τον αρχηγό ενός κόμματος, και μάλιστα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, σε μια οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα, δεν θα αποτελούσε είδηση, και μάλιστα πρώτου μεγέθους. Πολύ περισσότερο όταν αυτή λαμβάνει χώρα χωρίς καν ένα οριοθετημένο πλαίσιο συζήτησης. Αλλά όταν μιλάμε για την Ελλάδα ακόμη και τα αυτονόητα φαντάζουν ξεχωριστά…

Σε κάθε περίπτωση, η χθεσινή συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη δεν μπορεί παρά να ιδωθεί υπό το πρίσμα του νέου πολιτικού περιβάλλοντος που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας μετά τις ευρωεκλογές, καθώς και τις προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει, εξαιτίας των ευρωπαϊκών και διεθνών αναταράξεων. Οι καιροί είναι χαλεποί. Λόγοι τακτικής και στρατηγικής εξυπηρετούν αμφότερους τους συνομιλητές και επεξηγούν και την πρόσκληση και την αποδοχή της.

Ο κ. Ανδρουλάκης προσήλθε ενισχυμένος από την εσωκομματική εκλογική διαδικασία, ωθούμενος δημοσκοπικά και με τη νέα του ιδιότητα ως επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μετά και τη νέα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί το σκάνδαλο των υποκλοπών να κρατά ανοιχτή την πληγή, αλλά είναι υπέρτερη η ανάγκη να εμπεδώσει τον νέο του θεσμικό ρόλο και να χτίσει τόσο την ηγετική του θέση στην Κεντροαριστερά όσο και την επιθυμητή εικόνα του άλλου σοβαρού πόλου που φιλοδοξεί να αποτελέσει την εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.

Ο κ. Μητσοτάκης, από την άλλη, κατανοεί ότι η απουσία διακριτού πολιτικού αντιπάλου και η «σαλαμοποίηση» που καταγράφεται στο πολιτικό σκηνικό αποτελεί πλέον μειονέκτημα, καθώς αφενός αποσυσπειρώνει την εκλογική του βάση ελλείψει κινδύνου και αφετέρου πολώνει την κοινωνική ένταση ως αποκλειστικός και παντοδύναμος διαχειριστής της δύσκολης καθημερινότητας των πολιτών. Χρειάζεται επίσης συνομιλητή και για την επερχόμενη προεδρική εκλογή, στη λιγότερο πιθανή κομματική επιλογή και οπωσδήποτε για να προχωρήσει με γενναίο – ελπίζουμε αυτή τη φορά – τρόπο από την πλειονότητα η πανθομολογούμενη αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση.

Πάντως κανένα τανγκό, ακόμη κι αν προσέλθουν και οι δύο χορευτές, δεν θα επιτύχει εάν γίνει ως αναβίωση του δικομματισμού του χθες και με χορογραφία που δεν συγκινεί τους ψηφοφόρους.

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος
Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy