Ας μην είμαστε όμως υποκριτές

Περιμένοντας να δω χθες το βράδυ το ματς Κυπέλλου ανάμεσα στον Αρη και την ΑΕΚ έριξα μια ματιά στα ρεπορτάζ των υπολοίπων ομάδων που αγωνίζονται για τη διοργάνωση σήμερα. Το κοινό χαρακτηριστικό των ρεπορτάζ είναι ότι οι προπονητές του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ περιμένουν τα αποψινά παιχνίδια του Κυπέλλου για να δώσουν, όπως γράφεται, «ευκαιρίες σε ποδοσφαιριστές που δεν αγωνίζονται πολύ». Ο ΠΑΟΚ έχει προκριθεί μετά τη νίκη του στο Αιγάλεω με 3-0. Ο Ολυμπιακός περιμένει την Καλλιθέα έχοντας κερδίσει το πρώτο παιχνίδι μόλις με 1-0, Ο δε Παναθηναϊκός θα αγωνιστεί με τον Ατρόμητο με τον οποίο μόλις την Κυριακή έφερε μια ισοπαλία – το μεταξύ τους παιχνίδι είναι το πρώτο. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου μπορεί να χρησιμοποιήσει και τον ΠΑΟΚ Β’ αν κρίνει κάτι τέτοιο απαραίτητο. Ο Χοσέ Μεντιλίμπαρ και ο Ρούι Βιτόρια δεν έχουν εξασφαλίσει προκρίσεις – κι όμως περιμένουν τα ματς αυτά για να κάνουν πειράματα. Πράγμα που δυστυχώς δείχνει και την έλλειψη σοβαρότητας που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη διοργάνωση.

Διαφορετικό

Χρόνια λέω ότι στην ΕΠΟ πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατόν μια διοργάνωση να αντιμετωπίζεται από τις ομάδες που συμμετέχουν σε αυτήν περίπου ως πάρεργο. Για να μην υπάρχει αυτού του είδους η προσέγγιση θα πρέπει στο Κύπελλο τα ματς να είναι μονά, ώστε να υπάρχει και μία πιθανότητα έκπληξης. Πλέον δεν το λέω, γιατί νομίζω πως στην ομοσπονδία το γνωρίζουν, αλλά από τη στιγμή που οι πλατφόρμες πληρώνουν για διπλά ματς θα γίνονται διπλά ματς. Αλλωστε ούτε οι μεγάλες ομάδες μού προκύπτει πως θέλουν κάτι διαφορετικό: βολεύονται με τα διπλά ματς διότι ένας πιθανός αποκλεισμός τους θα προκαλούσε γκρίνιες – όσο κι αν το Κύπελλο αν δεν υπάρχουν ντέρμπι δεν το παίρνει σοβαρά κανένας. Ούτε οι έλληνες οπαδοί αγαπούν τις εκπλήξεις: η Ελλάδα είναι μια χώρα όπου κάθε αποκλεισμός θεωρείται ντροπή, καταστροφή κ.λπ. Οι έλληνες οπαδοί των μεγάλων ομάδων προτιμούν διοργανώσεις χωρίς εκπλήξεις, οι ομάδες προτιμούν να έχουν πάντα μια δεύτερη ευκαιρία και η ΕΠΟ απλά θέλει τα χρήματα της συνδρομητικής. Αλλά ας μην είμαστε υποκριτές.

Αμπου Ντάμπι

Πού κολλάει η υποκρισία; Τη θυμήθηκα διότι άκουσα χθες διάφορες αντιρρήσεις για το γεγονός ότι η Ευρωλίγκα του μπάσκετ αποφάσισε το Final 4 να γίνει φέτος στο Αμπου Ντάμπι. Κι εμένα δεν μ’ αρέσει καθόλου αυτή η συνεχής εκχώρηση διοργάνωσης αθλητικών γεγονότων στις αραβικές χώρες: με ενοχλεί κυρίως η υποψία ότι οι Αραβες για να αποκτήσουν τις διοργανώσεις βοηθούν διάφορους να θησαυρίσουν με χρήματα που παίρνουν κάτω από το τραπέζι. Από την άλλη δεν γίνεται όμως να θέλουμε ακριβές διοργανώσεις και ακριβούς παίκτες και να μας ενοχλεί ότι οι διοργανώτριες Αρχές σκοπεύουν στο πώς θα κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Οι διοργανώτριες Αρχές τα χρήματα τα μοιράζουν στις ομάδες. Οπότε καλό είναι να υπάρχει κατανόηση για όλους και όλα. Θέλω να πω ότι αν δεν μας ενοχλεί ο τρόπος που η ΕΠΟ διοργανώνει το Κύπελλο, δεν πρέπει να μας ενοχλεί και ότι η Ευρωλίγκα προτιμάει το Αμπου Ντάμπι από το Βελιγράδι για να διοργανώσει τον τελικό της.

Λουτσέσκου

Μιλώντας για την ΕΠΟ θυμήθηκα ότι στη Θεσσαλονίκη ψιθυρίζεται πάρα πολύ ότι ανάμεσα στον πρόεδρο της ομοσπονδίας Μάκη Γκαγκάτση και στον προπονητή του ΠΑΟΚ Ραζβάν Λουτσέσκου δεν υπάρχουν οι καλύτερες σχέσεις. Αυτό το γεγονός εξηγεί και την κυριακάτικη τοποθέτηση του Λουτσέσκου για την ομοσπονδία. Ο Ρουμάνος, αφού ισχυρίστηκε ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει μία μαφία, ο σκοπός της οποίας είναι να διευκολύνει τις ομάδες της Αθήνας, είπε στην επισήμανση δημοσιογράφου ότι την ΕΠΟ τη διοικεί ο αντιπρόεδρος του ΠΑΟΚ, ότι αυτός κακώς πήγε εκεί και ότι έκανε λάθος. Ο Λουτσέσκου είναι δυσαρεστημένος από αυτή την εξέλιξη γιατί καταλαβαίνει ότι αυτό το γεγονός δεν του επιτρέπει να βγάζει τα γνωστά του κηρύγματα ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να του το επιτρέπει. Το υπογραμμίζω το «δεν θα έπρεπε» γιατί ο Ρουμάνος συνεχίζει να κάνει τις διακηρύξεις του ασταμάτητα και το μόνο που δεν έχουμε δει είναι τον ΠΑΟΚ να βγάζει ανακοίνωση εναντίον του πρώην αντιπροέδρου του για να χαρεί ο προπονητής του. Που είναι προφανώς απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τις λεπτομέρειες να μας χαλάνε ωραίες ιστορίες.

Λανουά

Δεν είναι βέβαια μόνο ο Λουτσέσκου που το πιστεύει αυτό. Τελευταία υπάρχει μεγάλη μουρμούρα για τις τοποθετήσεις του αρχιδιαιτητή Λανουά μετά τα παιχνίδια της κάθε αγωνιστικής. Ολες οι ομάδες που κατά καιρούς έχουν επενδύσει στην Αγία Γκρίνια (που είναι συνώνυμο της κακής δικαιολογίας) θυμώνουν με τον Γάλλο όταν αυτός αποκαλύπτει ότι όχι μόνο δεν έχουν αδικηθεί, αλλά έχουν πάρει και τα σφυριγματάκια τους. Για την ώρα ο Λανουά στο καθαρά επικοινωνιακό κομμάτι παίρνει άριστα. Εμφανώς δεν επηρεάζεται από τις γκρίνιες και σίγουρα δεν κρύβεται. Και όχι μόνο παίρνει θέσεις, χωρίς να κάνει δημόσιες σχέσεις, αναλύοντας τις επίμαχες φάσεις στα βίντεο, αλλά πηγαίνει και στα γήπεδα και συναντιέται με όσους γκρινιάζουν. Και όπως λένε οι συνεργάτες του στην ΚΕΔ δεν έχει συναντήσει κανέναν παράγοντα ακόμα που να του έχει πει κατ’ ιδίαν όσα ισχυρίζεται με ανακοινώσεις και διαρροές. Ενα μόνο λάθος κάνει ο γάλλος αρχιδιαιτητής και το λέω καιρό τώρα: θα έπρεπε το βίντεο με τις φάσεις να μην το κάνει ο ίδιος – να μη διαλέγει δηλαδή αυτός τις φάσεις που θα κρίνει. Μια χαρά θα μπορούσαν να το κάνουν όσοι δουλεύουν στο Γραφείο Τύπου της ΕΠΟ: έμπειροι είναι όλοι.

Σπανούλης

Αφού ξεκίνησα γράφοντας τι περιμένω απόψε, να σας πω και ότι εκτός από τα ματς Κυπέλλου περιμένω και το δεύτερο παιχνίδι του Βασίλη Σπανούλη στην Ευρωλίγκα, αυτό με τη Μονακό κόντρα στον Ολυμπιακό. Ο Σπανούλης στο ντεμπούτο του κέρδισε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ κι αν κερδίσει και τον Ολυμπιακό θα κάνει ένα πολύ εντυπωσιακό και καθόλου εύκολο «δύο στα δύο». Σημειωτέον ότι η ήττα από τον Σπανούλη στον ΠΑΟ δημιούργησε και παρενέργειες. Οπως ακούγεται, πέρα από τις εξηγήσεις που δόθηκαν για την τιμωρία του Ιωάννη Παπαπέτρου, ρόλο έπαιξαν και οι αποθεωτικές δηλώσεις του έλληνα διεθνούς για τον Σπανούλη. Αν αυτό είναι αλήθεια, μπορούμε να πούμε πως ο Παπαπέτρου είναι σπάνια περίπτωση. Δεν πάει να παίξει στην Εθνική, αλλά λατρεύει τον προπονητή της σε σημείο που για αυτόν τιμωρήθηκε…