Η ανάγκη για επιτυχία

Ο αποψινός αγώνας της εθνικής ομάδας μπάσκετ με τη Μεγάλη Βρετανία για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ ’25, έρχεται την ώρα που το κοινό συζητά δύο διαφορετικά θέματα.

Πρώτον, το σχίσμα στο άθλημα που παρά τα όσα λέγονται, παραμένει: γιατί δεν μπορεί να δίδονται ματς μεταξύ εθνικών ομάδων και την ίδια στιγμή η λαμπερή Ευρωλίγκα να συνεχίζει ακάθεκτη τις παραστάσεις της. Το πολύ απλό έχει να κάνει με τη νόθευση του ανταγωνισμού. Ισως να μη νοιάζει πολλούς, πώς όμως είναι το ίδιο όταν μπήκαν διλήμματα για το πού θα βρεθούν οι  Αταμάν, Οσμάν και Λαρεντζάκης; Τα παραδείγματα ασφαλώς και είναι ενδεικτικά και επιβεβαιώνουν πως ένας άνθρωπος δεν μπορεί ταυτόχρονα να βρίσκεται σε δύο διαφορετικά μέρη. Ούτε, φυσικά, να αγωνιστεί  ή να κατευθύνει μια ομάδα. Ναι, τον χειμώνα η αδηφάγα Ευρωλίγκα «καταπίνει» κάθε διοργάνωση. Μολονότι είναι άκρως συναρπαστική και μας… ταιριάζει ένεκα των επιτυχιών Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, ποιος αρνείται πως έχει διαλύσει τις Λίγκες της Ευρώπης και ταυτόχρονα κάνει «ό,τι θέλει» στο καλαντάρι, χωρίς να σηκώνει μύγα στο σπαθί της;

Δεύτερο θέμα που απασχολεί την κοινωνία του μπάσκετ, είναι αυτό που σχετίζεται με την επόμενη ομάδα του Σπανούλη. Οχι αναφορικά με το ποιον πάγκο θα επιλέξει μετά τη θητεία του στην Εθνική – ακόμη είναι νωρίς να μιλήσουμε γι’ αυτό και άλλωστε απώτερος στόχος του προπονητή είναι να φέρει ένα μετάλλιο στη Γαλανόλευκη, το πρώτο μετά το 2009. Υπάρχει ανάγκη για επιτυχία. Ας μην ειπωθεί πως έχει φτάσει ψηλά, γιατί η πραγματικότητα διαψεύδει όσους πανηγυρίζουν άνευ λόγου και αιτίας. Ο αποκλεισμός από τη Γερμανία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού είναι νωπός. Συνεπώς, την αλήθεια ας τη βλέπουμε κατάματα. Τα προκριματικά για το Ευρωμπάσκετ του ’25 είναι μια καλή ευκαιρία για να δούμε νέα παιδιά, με δεδομένο πως τα βαριά χαρτιά της ομάδας (είθε και ο Γιάννης…) θα ενταχθούν στην τελική φάση στο ρόστερ. Και ο Σπανούλης θα είναι εκεί αλλά ταυτόχρονα και κάπου αλλού. Στη Μονακό; Ολα συνηγορούν πως αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα γιατί αντιλαμβάνεται πως μέσω καθημερινής τριβής σε μια ομάδα της Ευρωλίγκας θα βελτιωθεί ακόμη περισσότερο. Τα εχέγγυα στη Μονακό υπάρχουν, οι γνώριμοι Τζέιμς, Παπαγιάννης και Καλάθης προσδίδουν τη λεγόμενη «ασφάλεια», ενώ το ταμείο δεν θα χαλάσει χατίρι στον απαιτητικό κόουτς.

Μένει να φανεί το πότε θα προκύψει η οριστική εξέλιξη. Εως τότε, η σκυτάλη πάει στην εθνική ομάδα και το ολότελα φρέσκο της πρόσωπο. Εστω κι αν τα προκριματικά ζουν στη σκιά της Ευρωλίγκας…