Τι είναι και τι θέλει η Νέα Αριστερά

Ας μιλήσουμε με σχήμα υπερβολής. Σε αυτή τη μεταβατική εποχή που γεννάει τέρατα, ο γενικευμένος πόλεμος και η οικολογική καταστροφή αμιλλώνται σαν να επιδιώκουν ακραία μεγαλεπήβολο στόχο: την εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους.

Οπου η προοπτική τούτης της εξαφάνισης καθοδηγείται από συμφέροντα. Συμφέροντα που συμποσούνται σε ένα: τη μεγιστοποίηση του κέρδους. Δηλαδή στην κινητήρια δύναμη αυτού που ο Μαρξ έχει αποκαλέσει «κεφαλαιοκρατικό τρόπο παραγωγής». Εξ ορισμού δύναμη που δεν ορρωδεί προ ουδενός.

Φύσει αντίπαλος του κεφαλαιοκρατικού κέρδους είναι ο κόσμος της εργασίας. Απλώς γιατί είναι η δική του ασύστολη εκμετάλλευση που το παράγει. Μόνο που η διαρκώς εντεινόμενη εκμετάλλευση έχει αποσυρθεί ακόμη και από τον λόγο της Αριστεράς, χαρίζοντας τη θέση της στις σεμνότυφες «ανισότητες». Απόσυρση που εγκαταλείπει τον κόσμο της εργασίας στη μοίρα του. Υποχρεώνοντάς τον να αποστρέψει το πρόσωπο από ολόκληρο το πολιτικό/θεσμικό σύστημα για να αναζητήσει παραμυθία στην αγκαλιά του θρησκόληπτου, του εθνικιστή, του δημαγωγού, του αγύρτη. Ή να ψάξει για μια χαμένη αριστερή ψυχή.

Η κατάρρευση της εμπιστοσύνης στο «σύστημα» τέμνεται δημιουργικά με το ότι η μεγιστοποίηση του κέρδους σε μια προοπτική συνολικής καταστροφής απαιτεί πολιτική διαχείριση με σιδηρά πυγμή. Απαιτεί μια Ακροδεξιά που θα κατασκευάζει αποδιοπομπαίους τράγους για να εστιάσουν απόγνωση και οργή ενόσω θα συνδέεται αδιαμεσολάβητα με τις κορυφές του κεφαλαιοκρατικού πλούτου που απεργάζονται την ίδια καταστροφή: βιομηχανίες όπλων, κολοσσοί της ενέργειας και του real estate, άρχοντες της διατροφικής αλυσίδας, καινοτόμοι νέων τεχνολογιών και τεχνικών επικοινωνίας. Ή καθολικής επιτήρησης. Με επιστέγασμα βαριές βιομηχανίες που θέλουν να μας καθηλώσουν μόνους μπροστά στην τηλεόραση ή να μας παροχετεύσουν στους ναρκισσιστικούς καβγάδες του Διαδικτύου.

Η Ακροδεξιά ήδη καλπάζει. Εχει επιτύχει την εγκάρδια διεθνική της οργάνωση, έχει αναδείξει τον παγκόσμιο ηγέτη της, πολλαπλασιάζει τις επιτυχίες της.

Απέναντι στα παραπάνω, η Νέα Αριστερά ορθώνει το ακόμη μικρό δικό της ανάστημα. Ενάντια στη Διεθνή της Ακροδεξιάς θέλει να συμβάλει στη δημιουργία μιας Δημοκρατικής Διεθνούς. Που θα μπορέσει να κινητοποιήσει ομόθυμα τους λαούς για να σταματήσουν οι πόλεμοι και να αναστραφεί η οικολογική καταστροφή. Με συνθήματα πάνδημης αποδοχής. Ειρήνη τώρα, ειρήνη παντού. Γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει ανθρωπότητα. Κόσμος οικολογικός, κόσμος αξιοβίωτος. Γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει ανθρωπότητα.

Η Νέα Αριστερά είναι Αριστερά γιατί έχει κατανοήσει σε βάθος πώς και γιατί η μεγιστοποίηση του κέρδους και η συναρτώμενη διαρκής εντατικοποίηση της εκμεταλλευτικής σχέσης μπορεί να οδηγήσουν – ήδη οδηγούν – στη συνολική καταστροφή. Οι συναφείς αναλύσεις του Μαρξ είναι επιστημονικές κι ας τείνουν να ξεχαστούν. Η Νέα Αριστερά αναλαμβάνει να τις επαναφέρει στο προσκήνιο. Να τις καταστήσει μαχητές από τον κόσμο της εργασίας. Ωστε να ανοίξει ο δρόμος για να φανταστούμε και να διεκδικήσουμε κοινωνίες χωρίς εκμετάλλευση. Πρώτα στον δικό μας τόπο, για τη δική μας κοινωνία, βρίσκοντας τα δικά μας λόγια.

Ο Γιάννης Ρίτσος παραινεί:

…Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος

σ’ όλες τις καρδιές, σ’ όλα τα χείλη.

Ετσι, να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

…

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ’ τον κόσμο.

Εμείς τραγουδάμε

για να σμίξουμε, να σμίξουμε τον κόσμο.

Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, μέλος της ΚΕ της Νέας Αριστεράς