Απειλές

Ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός μάλλον προφητικά προμηνούσε όταν σε ποίημά του έλεγε: «Πάρτε νερό μαζί σας, το μέλλον θα ‘χει πολλή ξηρασία». Το νερό σήμερα εξελίσσεται σε κορυφαίο πρόβλημα και στοίχημα για την ίδια την επιβίωσή μας. Οι δύο όψεις της κλιματικής κρίσης είναι σύνθετες μα και επείγουσες στη διαχείρισή τους. Από τη μία η ξηρασία. Η έλλειψη βροχών αλλά και σε συνδυασμό με την αύξηση της ζήτησης όπως στο τουριστικό σκέλος της οικονομίας, διαμορφώνουν αρνητικό ισοζύγιο στη φέρουσα ικανότητα για τις ανάγκες των πόλεων και της υπαίθρου. Τα αποθεματικά για την Αττική μάλιστα σήμερα είναι εξόχως ανησυχητικά και η έρευνα των «ΝΕΩΝ» αφορά πια ταμιευτήρες όπως ο Μόρνος, η Υλίκη, ο Εύηνος και ο Μαραθώνας και με το σενάριο της Λίμνης Κρεμαστών προς αξιοποίηση ανοιχτό.

Από την άλλη τα έντονα και απότομα καιρικά φαινόμενα και μεταβολές όπως ο Ντάνιελ στη Θεσσαλία δοκιμάζουν αντοχές και ανθεκτικότητες και λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ζημιών και κόστους. Τα παραπάνω και όσα περιγράφονται ως απότοκα της νέας κλιματικής φάσης δεν αντιμετωπίζονται με επιμέρους τομές.

Απαιτείται ολιστικό σχέδιο, νέα μοντέλα και συγκερασμός επιστήμης και πολιτικών πρωτοβουλιών. Τα φράγματα νέου τύπου, η έξυπνη γεωργία, το τέλος των παρωχημένων και κοστοβόρων αρδεύσεων είναι μερικές μόνο από τις επιλογές που έχουμε ως πολιτεία. Δεν μπορεί να μιλάμε με όρους πράσινης μετάβασης και να συνεχίζουμε να ζούμε σαν να μην έχει αλλάξει τίποτε.