ΑΝΑΠΟΔΗ

Η διαχείριση της εικόνας του τον απασχολεί. Για την ακρίβεια, η διαχείριση του στάτους που συνεπάγεται η εκπλήρωση της υψηλότερης φιλοδοξίας στην ελληνική πολιτική τον ενδιαφέρει. Θέλει να παρεμβαίνει στα εγχώρια δημόσια πράγματα με το ειδικό βάρος που κουβαλούν οι πρώην πρωθυπουργοί – παρότι ο νυν κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν φαίνεται να του αναγνωρίζει αυτό το δικαίωμα, αφού έσπευσε να παρομοιάσει τα πάνελ της τσιπρικής ημερίδας για την οικονομία με εκδήλωση του Πινόκιο «για την αλήθεια και για την καταπολέμηση των fake news».
Το στρατόπεδο των κασσελακικών τού προσάπτει ταπεινότερα κίνητρα. Ερμηνεύουν την κινητικότητά του ως υπονόμευση του νέου τους τοτέμ. Απώτερος σκοπός του είναι να γυρίσει στον αρχηγικό θώκο, ισχυρίζονται. Οι δικοί του απαντούν στις μομφές πως ετοιμάζει την επάνοδό του στο κέντρο της πολιτικής σκηνής λέγοντας ότι «πλέον αντιμετωπίζει τον εαυτό του ως χτίστη. Οχι σαν αρχιτέκτονα». Εντάξει, αν τους πιάσει κρίση ειλικρίνειας, δεν αποκλείουν ότι ένας «πέμπτος Τσίπρας» θα επιθυμήσει να ηγηθεί ξανά. Ούτε όμως και προεξοφλούν πως δεν θα κάνει κόμμα. Επιμένουν ότι ο τέταρτος, ο τωρινός, «δεν σκέφτεται το κόμμα». Οι 87 πάλι δεν κρύβουν πως ελπίζουν σε μια εμπλοκή του στα εσωκομματικά της Κουμουνδούρου που δεν θα μοιάζει με την έως σήμερα ανάμειξή του – «που δεν θα είναι με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω», δηλαδή. Και το 2023; Το 17,83%; «Δεν του έμαθαν τίποτα;», αναρωτιούνται όποιοι δυσκολεύονται να δουν με συμπάθεια τη φετινή του πολιτική περσόνα. «Τα έχει χωνέψει», σημειώνει πηγή από το περιβάλλον του, παραδεχόμενος με κάπως ψυχαναλυτική διάθεση ότι ποτέ δεν ξεπερνιούνται γεγονότα τόσο σοκαριστικά όσο μια εκλογική ήττα με νταμπλ σκορ. «Η αυτοκριτική τού έχει φέρει κι αυτοπεποίθηση για τα σωστά του ΣΥΡΙΖΑ του 2019», προσθέτει.
Θεμιτό. Από την άλλη, πάντως, πολλοί δεν έχουν ξεχάσει μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας Τσίπρας με αυτοπεποίθηση – σε μια δεκαετία δεν παραγράφονται οι μνήμες. Το χειρότερο για εκείνον, λοιπόν, είναι πως ο χρόνος που αλλάζει τους πολιτικούς δεν αλλάζει την άποψη της κοινής γνώμης γι’ αυτούς. Ισως επειδή αγνοεί τη συγκεκριμένη παράφραση της προυστικής παρατήρησης «δεν κατάλαβε μεταξύ 2019-2023 ότι μετά την οικονομική κρίση και την πανδημία ο κόσμος διψούσε για σταθερότητα και ασφάλεια», όπως σημειώνει ένας συριζαίος. Αν όμως δεν έπιασε τότε το λαϊκό αίσθημα, πώς περιμένει να τον ρωτήσουν τώρα οι προοδευτικοί σαν εξόριστο Ποιητή να τους πει τι βλέπει στον αιώνα του;














