Μπορούμε να τα καταφέρουμε καλύτερα

Την επόμενη εβδομάδα, οι υπουργοί Οικονομικών του κόσμου και οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών θα συναντηθούν εδώ (στην Ουάσιγκτον, στη φθινοπωρινή σύνοδο του ΔΝΤ) για να προβληματιστούν σχετικά με το πού βρισκόμαστε, πού κατευθυνόμαστε και τι πρέπει να κάνουμε για αυτό.

Πρώτον, θα χαιρετίσουμε τα καλά νέα – και δικαίως, επειδή δεν είχαμε πολλά από αυτά τελευταία. Το μεγάλο παγκόσμιο κύμα πληθωρισμού βρίσκεται σε υποχώρηση. Συνδυασμός αποφασιστικής δράσης νομισματικής πολιτικής, χαλάρωσης των περιορισμών στην αλυσίδα εφοδιασμού και συγκράτησης των τιμών των τροφίμων και της ενέργειας μας καθοδηγεί πίσω στην κατεύθυνση της σταθερότητας των τιμών. Και αυτό έγινε χωρίς να οδηγηθεί η παγκόσμια οικονομία σε ύφεση και μεγάλης κλίμακας απώλειες θέσεων εργασίας. Αυτό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα.

Από πού προήλθε αυτή η ανθεκτικότητα; Απάντηση: από ισχυρές πολιτικές και θεσμικές βάσεις που χτίστηκαν διαχρονικά. Ομως, παρά τα καλά νέα, μην περιμένετε να γίνει πάρτι την επόμενη εβδομάδα – για τουλάχιστον τρεις λόγους:

Πρώτον, οι ρυθμοί πληθωρισμού μπορεί να πέφτουν, αλλά το υψηλότερο επίπεδο τιμών που νιώθουμε στα πορτοφόλια μας είναι εδώ για να μείνει. Οι οικογένειες πονάνε, οι άνθρωποι είναι θυμωμένοι. Σε επίπεδο χώρας και σε επίπεδο ατόμων, ο πληθωρισμός πλήττει πάντα τους φτωχούς περισσότερο.

Ακόμα χειρότερα, βρισκόμαστε σε ένα δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον. Ανησυχούμε όλοι πολύ για την επεκτεινόμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και τις δυνατότητές της να αποσταθεροποιήσει τις περιφερειακές οικονομίες και τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ο ανθρωπιστικός αντίκτυπος, παράλληλα με τους παρατεταμένους πολέμους στην Ουκρανία και αλλού, είναι αποκαρδιωτικός.

Και πάνω από όλα, αυτό συμβαίνει σε μια εποχή που οι προβλέψεις μας δείχνουν έναν αδυσώπητο συνδυασμό χαμηλής ανάπτυξης και υψηλού χρέους – ένα δύσκολο μέλλον.

Το μήνυμά μου σήμερα λοιπόν είναι: Μπορούμε να τα καταφέρουμε καλύτερα.

– Πρώτος τομέας μεταρρυθμίσεων: να λειτουργήσουν οι αγορές εργασίας για τους ανθρώπους. Αντιμετωπίζουμε έναν άνισο κόσμο: αυξανόμενοι νέοι πληθυσμοί σε ορισμένα μέρη, γηράσκουσες κοινωνίες αλλού. Η οικονομική μετανάστευση μπορεί να βοηθήσει, αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο δεδομένων των ανησυχιών σε πολλές χώρες. Το ίδιο μπορούν επίσης να υποστηριχθούν για να ενταχθούν περισσότερες γυναίκες στο εργατικό δυναμικό. Πάνω απ’ όλα, υπάρχει ανάγκη για μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση των συνόλων δεξιοτήτων και την αντιστοίχιση των κατάλληλων ανθρώπων με τις κατάλληλες θέσεις εργασίας.

– Δεύτερος τομέας: κινητοποίηση κεφαλαίων. Υπάρχει μια αφθονία παγκοσμίως, αλλά συχνά όχι στις σωστές θέσεις ή στους σωστούς τύπους επενδύσεων

– Τρίτος τομέας: ενίσχυση της παραγωγικότητας. Αυτό είναι που αποφέρει περισσότερη παραγωγή ανά μονάδα εισροής και υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αυξηθεί, από τη βελτίωση της διακυβέρνησης και των θεσμών έως τη μείωση της γραφειοκρατίας.

Η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα είναι η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Το άρθρο αποτελεί απόσπασμα από τη χθεσινή ομιλία της για την παγκόσμια οικονομία.