Παράδειγμα και αντιπαράδειγμα

Ο Νεοκλής Αβδάλας και ο Λευτέρης Μαντζούκας είναι δύο παιδιά που έχουν αρκετά κοινά μεταξύ τους. Είναι και οι δύο νεαροί, 18 ετών ο πρώτος και 21 ο δεύτερος, ανήκουν και οι δύο στον Παναθηναϊκό, αλλά αγωνίζονται ως δανεικοί σε άλλες ομάδες της Basket League, είναι και οι δύο από τις χρυσές ελπίδες του ελληνικού μπάσκετ, παίκτες πάνω στους οποίους περιμένει η εθνική ομάδα να βασιστεί τα επόμενα χρόνια. Μέσα στο Σαββατοκύριακο έστρεψαν πάνω τους τα φώτα, για εκ διαμέτρου αντίθετους λόγους ωστόσο.

Ο Αβδάλας κέρδισε το πρώτο του παιχνίδι ως επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ηταν αυτός ουσιαστικά που κρατούσε τα κλειδιά της νίκης του Περιστερίου επί του Πανιωνίου με την κομβική παρουσία του στην τελευταία περίοδο. Ο Γιώργος Λιμνιάτης δεν δίστασε να τον εμπιστευτεί τις στιγμές που η μπάλα «έκαιγε» κι εκείνος τον δικαίωσε, δείχνοντας πως ακολουθεί με σταθερά βήματα την ανοδική πορεία του τα τελευταία χρόνια. Δεν τον επηρέασε η απόφαση του Παναθηναϊκού να τον δώσει με δανεισμό τόσο πέρυσι στην Καρδίτσα όσο και φέτος στο Περιστέρι, συνεχίζει να αναπτύσσεται, να εξελίσσει το παιχνίδι του και να διαμορφώνει την μπασκετική προσωπικότητά του αξιοποιώντας το πλούσιο ταλέντο που διαθέτει.

Ο Μαντζούκας από την άλλη τσακώθηκε με τον προπονητή του, Γιάννη Καστρίτη, και πριν καλά καλά πάει στον Αρη ζήτησε να φύγει από αυτόν. Και έφυγε, ακυρώνοντας ουσιαστικά τον σχεδιασμό του Παναθηναϊκού, που προσέβλεπε σε μια καλή χρονιά του 21χρονου στους Κίτρινους, ώστε να τον επαναφέρει του χρόνου και να τον εντάξει πιο έτοιμο και «παιγμένο» στο δικό του ρόστερ. Αλλά όλα αυτά πλέον τίθενται υπό αναθεώρηση όχι τόσο επειδή άλλο πράγμα είναι να παίζεις καλά στον Αρη και άλλο στο Μαρούσι, όπου τελικά θα πάει (διαφορετική η δυναμική των δύο ομάδων, αλλά και των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, όπου αυτές μετέχουν…), όσο διότι ο Μαντζούκας τσακώθηκε με τον προπονητή του. Κι αυτό δείχνει ότι υπάρχει ζήτημα με τον χαρακτήρα του. Ενας νεαρός παίκτης δεν μπορεί να τσακώνεται με τον προπονητή του.

Η περίπτωση του Αβδάλα είναι παράδειγμα του τρόπου με τον οποίον πρέπει να διαχειρίζονται τα ταλαντούχα νέα παιδιά την ένταξή τους στον απαιτητικό χώρο του επαγγελματικού μπάσκετ. Και αυτή του Μαντζούκα το αντιπαράδειγμα.