Πουπουλένιοι

Εβλεπα τον αξιοπρεπή Χρήστο Γιαννούλη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, να λέει ότι το κόμμα μπορεί να παράγει περισσότερη παραπολιτική κουβέντα από όσο θα έπρεπε, πλην όμως παραμένει συνεπές στην αντιπολιτευτική του δράση κ.λπ. Αλήθεια έλεγε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια σαν μπουκέτο τηλεοπτικών καναλιών. Βλέπεις κατά κύριο λόγο κωμωδία, αλλά, αν έχεις υπομονή, μπορεί να πετύχεις και τίποτα σινεφίλ. Αυτό που δεν είπε ο Γιαννούλης, αλλά θα το συναντά στην καθημερινότητά του, είναι ο τρόπος με τον οποίο τους αντιμετωπίζει ο μέσος ψηφοφόρος. Μπορείς να δεις συριζαίο βουλευτή και να του πεις τον πόνο σου; Οχι βέβαια. Θα φτιάξεις καφέ και θα σου πει αυτός τον δικό του. Ξέρεις ότι πια με τον συριζαίο θα συζητήσεις για πάθη, ίντριγκες, συγκρούσεις και μαχαιρώματα. Αυτά, δηλαδή, που έχουν και λίγο αλάτι επάνω τους. Για τα υπόλοιπα υπάρχουν και άλλοι.

Είναι όμως και κάτι ακόμα. Τα προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά αυτά που ενεπλάκησαν με μεγαλύτερη ένταση στην εσωκομματική ιλαροτραγωδία, έχουν υποστεί τόσο μεγάλο προσωπικό πλήγμα, ώστε ακόμα και οι ίδιοι δεν μπορούν να το επεξεργαστούν τώρα. Εγώ, για παράδειγμα, βλέπω τη Γεροβασίλη και μου θυμίζει τη Μέριλ Στριπ στο «Ο Διάβολος φοράει Prada». Ακούω τον Φάμελλο και θυμάμαι ότι κάποτε αυτός έκανε δουλειές για τον Κασσελάκη, αλλά τώρα δεν θέλει ούτε να τον βλέπει μπροστά του. Εμφανίζεται ο Ζαχαριάδης και ξέρω ότι θα πάμε σε σκηνές σκληρού ριάλιτι. Και όταν βγαίνει ο Σπίρτζης βάζω ουίσκι και ρίχνω φιστίκια στο μπολάκι.

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι όλοι αυτοί και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, έχουν απεκδυθεί τον πολιτικό τους χιτώνα. Πλέον κυκλοφορούν με πούπουλα και περικεφαλαίες. Δεν είναι πολιτικές φιγούρες. Είναι πολιτικές καρικατούρες χωρίς καν να τηρούν τα προσχήματα. Αδυνατείς να τους δεις ως πολιτικές προσωπικότητες. Πλέον είναι κάποιοι που παραπέμπουν στα ταπεινότερα των ενστίκτων, σε ακρότητες που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική. Τους βλέπεις και σε φοβίζουν για αυτό που είναι. Μέχρι που αρχίζουν να σε διασκεδάζουν.

• Αν είναι ο Τσίπρας να ζητήσει συγγνώμη,
  θα πρέπει να σηκώνεται αχάραγα
  και να γυρίζει όλη
  τη χώρα πόρτα-πόρτα