Μία ουσιώδης διαφορά

Η Νέα Δημοκρατία στα 50 χρόνια της, έπειτα από μια ευρεία ποσοστιαία εκλογική διεύρυνση αλλά και μια σημαντική διαρροή, βρίσκεται ενώπιον ταυτοτικών διλημμάτων που θα προσδιορίσουν την εσωτερική συνοχή, την πολιτική ανθεκτικότητα και φυσικά την εκλογική και ιδεολογική της προοπτική.

Η διατύπωση μιας διαφορετικής εσωτερικής άποψης δεν συνιστά ούτε αμφισβήτηση της ηγεσίας – που στηρίχθηκε τα χρόνια της κρίσης περισσότερο από κάθε άλλη στο παρελθόν – ούτε υποτίμηση του έργου της, ούτε φυσικά υπονόμευση της ενότητας, όπως αφελώς ή σκοπίμως προσπαθούν να περάσουν επώνυμοι εντεταλμένοι εκλογικοί αναλυτές, όταν μιλούν για «11 Λαφαζάνηδες» ή διατεταγμένοι δημοσιογράφοι, όταν αναφέρονται σε δήθεν «ρωσόφιλους πολιτικούς» χαρακτηρίζοντας έτσι άστοχα το πιο φιλοδυτικό κομμάτι του κόμματος.

Αν αυτοί οι καλοθελητές είχαν τον οποιονδήποτε συναισθηματικό ή πολιτικό δεσμό με τη σύγχρονη Κεντροδεξιά θα συνειδητοποιούσαν πόσο κακή υπηρεσία προσφέρουν στη μεγάλη ιστορική Παράταξη αλλά και στη σημερινή της ηγεσία που θέλουν μονίμως να αποδεικνύουν ότι την υπηρετούν.

Η κανονική συνταγματική λειτουργία μιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας σε ένα κόμμα με παράδοση στην εσωκομματική δημοκρατία δεν συνιστά παραφωνία, αλλά κανόνα και έκφραση της αγωνίας ιστορικών στελεχών για τη συνεχή βελτίωση του κυβερνητικού έργου και την υπεράσπιση των διαχρονικών αξιών που κατέστησαν ανθεκτική και κυρίαρχη την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Η ανάγκη να απαντηθούν ξεκάθαρα τα ταυτοτικά διλήμματα ενισχύεται από τις παρακάτω επίκαιρες παραμέτρους:

1. Από τη διαρκή προσπάθεια κάποιων κέντρων που ξεκίνησε από τη διακυβέρνηση Κ. Σημίτη μέχρι σήμερα να επιτύχουν μια βίαιη και άδικη αναδιανομή του πλούτου σε βάρος του λαού π.χ. σκάνδαλο Χρηματιστηρίου, πολιτική swaps που μεταβίβασαν τα βάρη προς τις νέες γενιές, γιγάντωση της διαπλοκής, πλαστικό χρήμα, εύκολος δανεισμός (διακοποδάνεια, καταναλωτικά κ.λπ.), κόκκινα δάνεια και ανεξέλεγκτη μεταβίβασή τους σε funds, δάνεια σε ελβετικό φράγκο κ.λπ.

2. Από την απομάκρυνση – ελπίζω προσωρινά – ενός εκατομμυρίου ψηφοφόρων της παράταξης, μέρος των οποίων ψήφισε μικρά ακτιβιστικά κόμματα ή σχηματισμούς διαμαρτυρίας δεξιότερα της ΝΔ.

3. Επικράτηση απόψεων που ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται όχι τον μεσαίο κοινωνικό χώρο, αλλά τεχνοκρατικές αντιλήψεις που εκφράζουν το πολιτικό Κέντρο και συχνά διαφοροποιούνται εμφανώς από σταθερές θεμελιώδεις θέσεις της σύγχρονης Κεντροδεξιάς. Εκφράζονται δε από πρόσωπα που παραπέμπουν σε άλλους πολιτικούς και ιδεολογικούς χώρους που στο παρελθόν πολέμησαν τη ΝΔ ακόμα κι όταν ηγούνταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

4. Ισχυροποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο της Ακροδεξιάς που επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τον λαϊκισμό ή τον ελιτισμό, συμπεριφορές που απομακρύνουν τα παραδοσιακά κόμματα από την κοινωνία.

Αντιπροσωπευτικά αξιακά διλήμματα που τίθενται από πολλούς βουλευτές και στελέχη της ΝΔ που αγωνιούν για τον νέο προσανατολισμό της Κεντροδεξιάς παράταξης είναι:

n Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς κατά το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ή νεοφιλελεύθερη τεχνοκρατική προσέγγιση;

n Λαϊκός Καπιταλισμός ή Ολιγοπωλειακός Καπιταλισμός με εναρμονισμένες πρακτικές που οδηγούν στην ακρίβεια και την εξαφάνιση των μικρομεσαίων;

n Προστασία της Οικογένειας ή Woke ατζέντα;

n Μείωση των φόρων ή κατάργηση του αφορολόγητου;

n Πατριωτική προσέγγιση με Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, Συνυποσχετικό με μία και μόνη διαφορά και στο τέλος Χάγη ή διάλογος με ανεξέλεγκτη τουρκική ατζέντα και στο τέλος χωρίς Συνυποσχετικό Δικαστήριο Αμβούργου;

n Προστασία στο δικαίωμα ιδιοκτησίας της κατοικίας των Ελλήνων ή ανοχή στην κερδοσκοπία των αγνώστων και ανεξέλεγκτων funds;

n Αναγνώριση των ιδιωτικών και ενίσχυση των δημοσίων Πανεπιστημίων ή άναρχο ρυθμιστικό πεδίο και αυθαιρεσία ανεξέλεγκτων κολεγίων;

n Στήριξη των διακριτών ρόλων Κράτους και Εκκλησίας ή ψευδεπίγραφη διάκριση Κράτους – Εκκλησίας που με βεβαιότητα οδηγεί σε ένα θρησκευτικά αδιάφορο κράτος ξένο προς την ελληνική παράδοση, την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας;

n Ευρώπη των λαών και των πατρίδων ή Ευρώπη των ισχυρών, της διεθνούς δημοσιοϋπαλληλίας και μιας τεχνοκρατίας χωρίς έμπνευση, όραμα και πολιτική ηγεσία κ.λπ.;

Είναι πολλά τα ταυτοτικά διλήμματα που ανακινούνται και ζητούν απαντήσεις από όσους αγαπούν αυτή την παράταξη, πιστεύουν στην ιστορία της και παλεύουν για το μέλλον της. Η επικοινωνιακή προσπάθεια να απομειωθεί η σημασία τους με ταμπέλες, όταν εκφράζονται κάποιοι κοινοβουλευτικά, δεν ωφελεί κανέναν. Πολύ περισσότερο, όταν αυτές αποδίδονται υπερφίαλα από πρόσωπα που δεν συμμετείχαν σε κανέναν ιστορικό αγώνα και δεν ταυτίστηκαν με καμία ιστορική απόφαση από τις μεγάλες που πήρε η Νέα Δημοκρατία, αντίθετα σε μερικές περιπτώσεις στάθηκαν και απέναντι σε αυτές τις αποφάσεις υπηρετώντας άλλους χώρους ακροδεξιά ή αριστερά της Νέας Δημοκρατίας.

Η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, όπως επέδειξε ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των κρίσεων που προηγήθηκαν, είμαι βέβαιος ότι θα δώσει τις σωστές απαντήσεις, καταγράφοντας την ουσιαστική διαφορά που έχει το αστικό και ιστορικά ελιτίστικο πολιτικό Κέντρο από τον Μεσαίο Χώρο που αποτελεί την κοινωνική βάση και τη λαϊκή νομιμοποίηση μια σύγχρονης Ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς.

Ο Ευριπίδης Στ. Στυλιανίδης είναι βουλευτής Ροδόπης ΝΔ – πρώην υπουργός, αν. καθηγητής Νομικής Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου