Το φαινόμενο της βίας των ανηλίκων που το βλέπουμε να επαναλαμβάνεται τους τελευταίους μήνες και να ξεχωρίζει στην καθημερινή ειδησεογραφία δεν ήρθε ουρανοκατέβατο. Είναι αντανάκλαση και της κοινωνίας και της οικογένειας. Ας το αναλογιστούμε όλοι καλά.
Ζούμε κάθε μέρα με πάρα-πάρα πολλή βία. Στις οθόνες των κινητών μας, των τηλεοράσεων, των υπολογιστών μας. Η βία είναι στους δρόμους, στα σπίτια, στις οικογένειες, στις γειτονιές, σε τραγούδια, σε ταινίες, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Γιατί λοιπόν μας κάνει εντύπωση που πλέον παρατηρείται και στις μικρότερες ηλικίες;
Ενα απλό παράδειγμα. Σε μεσημεριανό δελτίο αξιόλογου τηλεοπτικού καναλιού, προ ημερών, ο παρουσιαστής μάς ενημέρωνε ότι σε λίγο θα δούμε τη στιγμή της επίθεσης δύο ατόμων σε συγγενικό τους πρόσωπο που κατέληξε στον θάνατό του. Το βίντεο προερχόταν από κάμερα καταστήματος. Μία άγρια σκηνή βίας και ξυλοδαρμού. Αλλά δεν υπήρχε η παραμικρή προειδοποίηση ότι θα ακολουθήσουν σκληρές εικόνες βίας και δολοφονίας. Η βία έχει γίνει βίωμά μας και δυστυχώς και των παιδιών μας…
ΜΑΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ














