«Ω Μοίρα, σαν το φεγγάρι…»

Ελαβα την παρακάτω επιστολή από τον αναγνώστη, Μάνο Γεωργακάκη:

«Γράψατε σήμερα (χθες) για τα Κάρμινα Μπουράνα, τον ανεπίσημο ύμνο του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Ισως σας ενδιαφέρει να μάθετε πώς, από όλα τα μουσικά έργα, μεσαιωνικά, αναγεννησιακά, ρομαντικά και σύγχρονα, επελέγη τo συγκεκριμένο άσμα. Να σας πω, όπως μου το διηγήθηκε αυτόπτης και αυτήκοος:

Το 1985 το ΠΑΣΟΚ έκανε μια εκδήλωση στο νεότευκτο τότε Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στο Φάληρο. Από τα μεγάφωνα ακουγόταν το σύνηθες επαναστατικό και ξεχειλωμένο ποτ πουρί. Κάποια στιγμή ανεβαίνει υπουργός, υπεύθυνος για τα οργανωτικά, στην καμπίνα του ήχου και πέφτει πάνω σε έναν μελετητή της ακουστικής του Σταδίου που επέβλεπε τη λειτουργία των ηχητικών συστημάτων.

“Δεν έχεις κάτι πιο θριαμβευτικό να παίξουμε;”, ρωτάει. “Βεβαίως και έχω”. Παίρνει μία κασέτα που χρησιμοποιούσε για τις δοκιμές της ακουστικής του Σταδίου, η οποία περιείχε κομμάτια επιλεγμένα για να στρεσάρουν τα μεγάφωνα, και τη βάζει στο κασετόφωνο. Ηταν το “O Fortuna” (Ω Μοίρα / σαν το φεγγάρι / είσαι ευμετάβλητη / πάντα σε γέμιση / πάντα σε λίγωση), το πρώτο κομμάτι από τα Κάρμινα Μπουράνα. Η μεγαλόπρεπη μουσική και οι προφητικοί στίχοι που αντήχησαν σε όλο το Στάδιο άγγιξαν τις χορδές των συνέδρων και τα Κάρμινα καθιερώθηκαν. Τα υπόλοιπα, που λένε κι οι Αγγλοσάξονες, είναι ιστορία».