Η μεγάλη απούσα

Παραδόξως λίγα ειπώθηκαν για την Κίνα στο προεδρικό ντιμπέιτ των ΗΠΑ αυτού του μήνα. Ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι οι προτεινόμενοι εισαγωγικοί δασμοί θα τιμωρούσαν την «Κίνα και όλες τις χώρες που μας εξοντώνουν εδώ και χρόνια». Η αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις, από την πλευρά της, απαξίωσε την αντίδραση της Κίνας στην πανδημία, δηλώνοντας ότι ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ «ήταν υπεύθυνος για την έλλειψη διαφάνειας σχετικά με την προέλευση του Covid».

Φυσικά, η συμφωνία και των δύο μερών σχετικά με τη σοβαρότητα της κινεζικής απειλής μπορεί επίσης να εξηγήσει την τάση τους να την αγνοήσουν. Επιπλέον, δεδομένης της τάσης των πολιτικών των ΗΠΑ να κατηγορούν άλλους για προβλήματα που δημιουργούν οι ίδιοι, η Κίνα ως αποδιοπομπαίος τράγος δεν προκαλεί έκπληξη. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι να κατηγορούν την Κίνα για το τεράστιο εμπορικό έλλειμμα της Αμερικής, το οποίο είναι αποτέλεσμα ενός εξίσου τεράστιου δημοσιονομικού ελλείμματος και μιας συνακόλουθης έλλειψης στην εγχώρια αποταμίευση. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για την παράνοια των ΗΠΑ σχετικά με τη Huawei. Είναι πολύ πιο εύκολο να κατηγορήσουμε την Κίνα παρά να αναγνωρίσουμε ότι οι ανεπαρκείς δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη αποτελούν κίνδυνο για το δυναμικό καινοτομίας της Αμερικής.

Αν ήταν στο χέρι μου, θα προσπαθούσα να ρωτήσω τους υποψηφίους για τρία βασικά κομμάτια του παζλ της Κίνας:

Πρώτον, μπορούν πραγματικά οι ΗΠΑ να ελπίζουν να εξαλείψουν ένα πολυμερές εμπορικό έλλειμμα (με 106 χώρες το 2023) στοχεύοντας στον μεγαλύτερο εμπορικό τους εταίρο; Δεύτερον, ποιες είναι οι πιθανότητες αυτός ο εμπορικός πόλεμος να αποτύχει; Τρίτον, ποια θα ήταν για τις ΗΠΑ μια νίκη σε έναν κινεζο-αμερικανικό εμπορικό πόλεμο;

Αυτές δεν είναι ερωτήσεις παγίδες. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι οι ψηφοφόροι δεν ενδιαφέρονται να διερευνήσουν αυτές και άλλες πτυχές της συζήτησης για την Κίνα, πόσο μάλλον να εξετάσουν εναλλακτικές λύσεις στη σύγκρουση.

Η Αμερική βρίσκεται σε κατάσταση τοξικής κινεζοφοβίας που κάνει τον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο να μοιάζει με απλή άσκηση. Σίγουρα υπάρχει καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς την Κίνα από το να βλέπει απειλές σε κάθε γωνία. Θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν εποικοδομητικές λύσεις εάν οι υποψήφιοι για την προεδρία των ΗΠΑ δεν πιεστούν να συζητήσουν τα πιο δύσκολα προβλήματα της χώρας.

Ο Στίβεν Ρόουτς είναι πρώην πρόεδρος της Morgan Stanley Asia και επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας. Είναι μέλος του διδακτικού προσωπικού του Yale University