Ταυτότητα

Το φορμάτ στο οποίο συμφώνησαν οι υποψήφιοι πρόδωσε τον κακό εαυτό (και τις ανεπάρκειες) των διεκδικητών της πασοκικής εξουσίας αλλά μέχρι κι αυτές οι όχι και τόσο ελκυστικές για ορισμένες κατηγορίες του κοινού πλευρές τους επιβεβαιώθηκε πως είναι χρήσιμο να αναδεικνύονται. Τα «beefs» μεταξύ τους δεν ζωντάνεψαν απλά το θέαμα.

Βγαίνοντας από τη γυάλα των παράλληλων μονολόγων, οι αυτοσυστηνόμενοι ως ικανοί να επαναφέρουν το κόμμα στη λίγκα των κυβερνητικών δυνάμεων έδωσαν στο εκλογικό σώμα της αναμέτρησης που θα γίνει σε δέκα μέρες πολλή τροφή για σκέψη πάνω στους πολιτικούς τους χαρακτήρες. Μιλώντας σαν κανονικοί άνθρωποι, που διαφωνούν και διατυπώνουν τις προτάσεις τους με διαφορετικό στυλ ο καθένας, που πετυχαίνουν ή αποτυγχάνουν σε λάιβ μετάδοση να απαντήσουν στα βιτριολικά σχόλια των αντιπάλων τους, δεν αύξησαν μόνο τα νούμερα της τηλεθέασης, προσέφεραν στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ – γραμμένους ήδη στα μητρώα της Χαριλάου Τρικούπη ή δυνητικούς – λόγους να προσέλθουν στις εσωκομματικές κάλπες.

Κι ο κυριότερος απ’ αυτούς είναι πως το κόμμα «είναι εδώ». Πως έχει πια ξεπεράσει το σύμπλεγμα κατωτερότητας το οποίο προκάλεσε η εκλογική του εξαΰλωση μετά τα μνημόνια και προσπαθεί ξανά να γοητεύσει ψηφοφόρους προβάλλοντας μια πολιτική ταυτότητα – όποια κι αν είναι αυτή.