Η πολιτική ξανά στο τιμόνι

Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ και της προοδευτικής παράταξης έχει κουραστεί από την καθημερινή επικυριαρχία και αναπαραγωγή της εσωστρέφειας και της παραπολιτικής, που επισκιάζει κάθε παραγωγή πολιτικής και κάθε κίνηση αντιπαράθεσης με τη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη.

Εχει κουραστεί να βλέπει το κόμμα του, την αξιωματική αντιπολίτευση, να διατελεί σε πλήρη δυσαρμονία με τις ανάγκες της εποχής, επειδή πολλά ηγετικά του στελέχη έχουν αποφασίσει ότι προέχει ακόμη ένας γύρος εσωκομματικού ξεκαθαρίσματος από την ολομέτωπη επίθεση στην πολιτική της κυβέρνησης.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ οδεύει στη ΔΕΘ με στόχο να παρουσιάσει ένα πλαίσιο που, υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε πραγματικά να αλλάξει την ατζέντα και να στριμώξει πολιτικά μια κυβέρνηση που τελεί σε αποδρομή δημοκρατικής και πολιτικής νομιμοποίησης. Ο,τι όμως και να εκφωνήσει ο Στέφανος Κασσελάκης από το βήμα της ΔΕΘ, θα λάβει το ένα δέκατο της δημοσιότητας από όση θα λάβουν οι δηλώσεις, οι παραπολιτικές ειδήσεις και η εσωκομματική σεναριολογία που θα έχει αναπτυχθεί πριν από την άνοδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Θεσσαλονίκη.

Αξίζει αυτή η εικόνα σε ένα κόμμα που έχει ομονοήσει σε όλες τις επίσημες αποφάσεις του τον τελευταίο χρόνο, ότι επιθυμεί να προχωρήσει σε μια επανιδρυτική και αναγεννητική διαδικασία, ώστε να καταστεί ξανά – πολιτικά και εκλογικά – το αντίπαλο δέος στη ΝΔ και στο καθεστώς Μητσοτάκη;

Αξίζει στον λαό και την πατρίδα, να είναι αυτή η καθημερινή εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την ώρα που τα αρπακτικά της κυβέρνησης βουλιάζουν τη χώρα;

Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να σκεφτούμε όλοι και όλες μας στον ΣΥΡΙΖΑ, προτού ξεκινήσουμε τον επόμενο εσωκομματικό καβγά. Και να αντιληφθούμε ότι, όταν η πραγματική πολιτική υποκαθίσταται από προσωπικά απωθημένα, κουτσομπολιά, κούφιες ματαιοδοξίες, αλλά και εξοργιστικά υποκριτικές «ηθικολογίες», τότε η κατάληξη όλων όσοι εμπλέκονται σε μια τέτοια διαδικασία – μηδενός εξαιρουμένου – δεν μπορεί ποτέ να είναι η επιτυχία, αλλά η ήττα. Η ήττα της «ιταλοποίησης» που περνά η Αριστερά και η προοδευτική παράταξη στη χώρα μας ήδη μετά την εκλογική ήττα του 2019.

Το ζήτημα που επανατίθεται αντικειμενικά αυτή τη στιγμή, πέρα και από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, είναι ποια δύναμη και με ποιο πολιτικό πλαίσιο θα καταφέρει να ηγηθεί της προοδευτικής παράταξης σε μια πορεία αντεπίθεσης, έπειτα από μια πενταετία κυριαρχίας ενός ιδεοληπτικού, βαλκανικού τύπου νεοφιλελεύθερου καθεστώτος, που διαλύει αντί να ενισχύει τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις κοινωνικές υπηρεσίες, κατασπαράζει αντί να διαχειρίζεται με αναπτυξιακό τρόπο τα δημόσια οικονομικά και ναρκοθετεί το άμεσο μέλλον της πατρίδας.

Ολα τα άλλα είναι απλώς θλιβερές απολήξεις της αδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, από το καλοκαίρι του 2015 και μετά, να μετασχηματιστεί  – επί της ουσίας και όχι διακηρυκτικά – από ένα συνονθύλευμα ετερόκλητων ομάδων πίεσης σε ένα πραγματικά σύγχρονο, ανοικτό κόμμα της πλουραλιστικής, κυβερνώσας Αριστεράς του 21ου αιώνα. Είναι επείγουσα ανάγκη η πολιτική να ξαναμπεί στο τιμόνι.

Ο Γιάννης Μπουρνούς είναι σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ