Μόνο αν αλλάξει πολιτική η Ολυμπιακή Επιτροπή

Νωρίς μετά την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων πολλοί Ελληνες και μη προώθησαν την ιδέα ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα έπρεπε να αποκτήσουν μια σταθερή τοποθεσία στην Ολυμπία, ή στην Αθήνα, επί το πρακτικότερο, λόγω υποδομών. Η μόνιμη θέση θα οδηγούσε και σε μια καλύτερη εμπειρία για τους αγωνιζόμενους λόγω συσσωρευόμενης πείρας και εμπειρίας όλων των οργανωτών και βοηθών που θα μπορούν να βελτιώνουν τη διεξαγωγή των αγώνων. Τα τελευταία χρόνια το τεράστιο κόστος των αγώνων έχει οδηγήσει σε ολοένα και λιγότερες υποψηφιότητες. Πολλοί έλληνες πολιτικοί καθώς και η κοινή γνώμη συνεχίζουν να είναι θετικοί στη μόνιμη ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων. Ενα επιχείρημα είναι ότι η Ελλάδα έχει «δικαιώματα» ως ιδρυτικό μέλος των αγώνων. Πιο σημαντικά επιχειρήματα για το διεθνές κοινό είναι ότι η Αθήνα έχει ήδη τις απαραίτητες υποδομές μετά την επιτυχημένη διοργάνωση των Αγώνων το 2004. Η διατήρηση και βελτίωση των υποδομών είναι πολύ οικονομικότερη από τη δημιουργία νέων υποδομών κάθε 4 χρόνια, και θεωρείται ότι έχει μικρότερο αποτύπωμα άνθρακα, σημαντικό για την κλιματική κρίση.

Το ενδιαφέρον για τους αγώνες από το παγκόσμιο κοινό συνεχίζει να είναι μεγάλο κάθε 4 χρόνια, και η Ολυμπιακή Επιτροπή συμφωνεί πια απόλυτα με την εμπορευματοποίηση και τον επαγγελματισμό των αγώνων που προσελκύουν πια τα μεγαλύτερα ονόματα στο παγκόσμιο στερέωμα όλων των επαγγελματικών σπορ. Η Ολυμπιακή Επιτροπή άνοιξε επίσης τους αγώνες σε μια μεγάλη γκάμα νέων αγωνισμάτων. Αυτό έφερε καινούργιες γενιές και καινούργιους θεατές, αλλά έφερε επίσης μεγάλη αύξηση του κόστους και της πολυπλοκότητας των αγώνων και των υποδομών.

Η Ολυμπιακή Επιτροπή έχει τον απόλυτο έλεγχο σε αυτές τις διαδικασίες και είναι η κύρια δύναμη της συνέχισης της σημερινής πρακτικής, με εναλλαγή τοποθεσίας, που επιτρέπει συναλλαγές και διαφθορά.

Τα κύρια έσοδα για την Ολυμπιακή Επιτροπή είναι τα δικαιώματα μετάδοσης των αγώνων σε ένα παγκόσμιο κοινό. Οι διοργανώτριες πόλεις και χώρες ελπίζουν σε έσοδα από εισιτήρια, ταξίδια, διαμονές, και αύξηση της ορατότητάς τους παγκόσμια, μετά τους αγώνες. Αυτό λειτούργησε ευεργετικά για μερικές πόλεις όπως το Τόκιο και η Βαρκελώνη (που αξιοποίησε πανέξυπνα τις υποδομές και τη θετική φήμη της), αλλά άλλες πόλεις δεν θέλουν ποτέ πια συμμετοχή. Η Αθήνα και η Ελλάδα έχουν ήδη ξεχωριστή θέση στη διοργάνωση των αγώνων, και κάθε 4 χρόνια η παγκόσμια κοινότητα θυμάται μέσω της ελληνικής συμμετοχής τον ρόλο της Ελλάδας για τη δημιουργία αυτού του ευγενούς ιδεώδους, όπου και αν γίνονται οι αγώνες.

Κατά τη γνώμη μου τα αρνητικά για τη μόνιμη διεξαγωγή στην Ελλάδα είναι πολλά. Το κόστος των αγώνων παραμένει τεράστιο. Μόνο αν η Ολυμπιακή Επιτροπή αλλάξει πολιτική και συμμετέχει περισσότερο στα έξοδα των διοργανωτών θα είναι βιώσιμη μια μόνιμη τοποθεσία όπως η Αθήνα. Η επιβάρυνση των μεταφορών και φιλοξενίας και το τεράστιο κόστος ασφάλειας των αγώνων δεν είναι εύκολο να λυθούν. Βέβαια, η ευρύτερη Αθήνα με αναβαθμισμένες υποδομές είναι δυνατόν κάτω από ορισμένες συνθήκες να αντεπεξέλθει στην τεράστια αύξηση κάθε τέταρτο χρόνο, αλλά χρειάζονται δημιουργικές καινούργιες οργανωτικές ιδέες ώστε το κόστος να μην είναι απαγορευτικό. Οι καινούργιες ιδέες πρέπει να περιλαμβάνουν σωστή χρήση των υποδομών στο μεσοδιάστημα των αγώνων.

Ο Γιώργος Παυλάκης είναι ιατρός-ερευνητής