Πολιτική προστασία και χωροταξία

Παρατηρώντας τις εικόνες από τα καμένα σπίτια στις πρόσφατες πυρκαγιές στην Αττική, συμπεραίνω ότι πρόκειται, ως επί το πλείστον, για αυθαίρετες κατασκευές, χτισμένες χωρίς ένταξη σε σχέδιο πόλης, χωρίς μελέτη και βέβαια χωρίς οικοδομική άδεια. Ή ακόμη και με τη χρήση των διατάξεων της εκτός σχεδίου δόμησης, χωρίς υποδομές, χωρίς καν δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης.

Σε καμιά σοβαρή χώρα δεν περιβάλλεται η πρωτεύουσά της από δάση και δημόσιες εκτάσεις αφημένες στην τύχη τους, χωρίς στοιχειώδη οργάνωση και προστασία, με οικοδομές, μικρές ή μεγάλες, οι οποίες κτίστηκαν παρανόμως χωρίς να ιδρώσει το αφτί κανενός. Και όταν σπανίως αποφασίσουν να τηρηθεί ο νόμος, ξεσηκώνεται όλη η τοπική κοινωνία για να συμπαρασταθεί στον αυθαιρετούντα και να καταγγείλει την «ανάλγητη» κυβέρνηση. Ειδικά για την Αττική τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Οι καταστροφικές πυρκαγιές είναι αποτέλεσμα της ανυπαρξίας χωροταξικής οργάνωσης του δημόσιου και ιδιωτικού χώρου. Το ίδιο συμβαίνει και με τις πλημμύρες και με τους σεισμούς. Οι τραγωδίες στο Μάτι και στη Μάνδρα είναι η απόδειξη.

Σε επίπεδο δήμων η ευθύνη για τη χωροταξική και πολεοδομική οργάνωση της επικράτειάς τους ανήκει στους δημάρχους και στα δημοτικά συμβούλια. Πρέπει να σημειωθεί ότι στις σχετικές μελέτες συμπεριλαμβάνεται και ο σχεδιασμός της πολιτικής προστασίας, διότι αυτός έχει άμεση σχέση με την πολεοδομική και χωροταξική συγκρότηση της περιοχής. Στο σχεδιαστήριο του χωροτάκτη λοιπόν, με την υποστήριξη ειδικών επιστημόνων, εκπονείται η προστασία από τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και στους σεισμούς και όχι σε ένα υπουργικό γραφείο. Και το σχέδιο αυτό πρέπει να αποτελεί τον οδηγό για τις δυνάμεις που αναλαμβάνουν να παρέμβουν σε έκτακτες περιπτώσεις.

Γιάννης Λασκαράκης

πολιτικός μηχανικός και τοπογράφος