Ο Ντόη και ο Ζέλσον

Eχουν περάσει κάτι λιγότερο από δύο χρόνια από εκείνη την Κυριακή στο Ηράκλειο που κόντρα στον ΟΦΗ – και ίσως τη λογική – ο Μίτσελ παραμέριζε έξι-επτά του ρόστερ και εμφάνιζε σε ρόλο στόπερ έναν αμυντικό χαφ των τμημάτων υποδομής: τον Ανδρέα Ντόη που το Σάββατο στον Βόλο έκανε την 56η συμμετοχή του στα χρώματα του Ολυμπιακού αλλά μόλις την πρώτη επίσημη στο… φυσικό του περιβάλλον. Στα τετραγωνικά που αντιστοιχούν στο «6άρι».

Ναι, κοντά δύο χρόνια από το «δώρο» του Μίτσελ που, όπως φαίνεται, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι διατεθειμένος να του αλλάξει το «κουτί» του και να επαναλανσάρει σε φόντο ερυθρόλευκο στη βιτρίνα. Δεν το είχε κατά νου ο Βάσκος. Μάλλον από ανάγκη τού προέκυψε. Ελειπε ο Εσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τραυματίστηκαν με διαφορά ωρών στις πρώτες ημέρες προετοιμασίας ο Στάμενιτς με τον Γκαρσία και χρειαζόταν για τα φιλικά του έναν αμυντικό χαφ. Εδωσε την ευκαιρία στον Ντόη και όσο εκείνος ανταποκρίνεται τόσο θα συνεχίζει.

Δεν καταλαβαίνει ο Μεντιλίμπαρ από διευθύνσεις και ονόματα. Εχει αποδείξει σε αυτούς τους λίγους μήνες στην Ελλάδα πως τα κριτήριά του είναι εξόχως απλά: όποιος κάνει τη δουλειά. Κάπως έτσι μονιμοποίησε τον Τζολάκη στον «άσο» και τον Αποστολόπουλο στο ρόστερ της πρώτης ομάδας. Κάπως έτσι επέλεξε να ξεκινήσει το Σάββατο με σέντερ φορ τον 17χρονο Κωστούλα – που ακολούθησε όλη την προετοιμασία, σε αντίθεση με τους Ελ Κααμπί και Γιάρεμτσουκ. Κάπως έτσι έχει στείλει σε όλους το μήνυμα πως όποιος δουλεύει ανταμείβεται… Ο Ντόη είναι ως εδώ από τα πρόσωπα του καλοκαιριού. Με το μέγεθός του, τις – αρκετές πλέον – παραστάσεις του και την ικανότητά του να ανεβάζει τη γραμμή της πίεσης ψηλά, αλλάζει αθόρυβα τη θέση του στο γήπεδο παραπέμποντας στον ρόλο που κρατούσε ο Βιθέντε Ιμπόρα στο τέλος της περσινής σεζόν. Ενας υποψήφιος X-factor που κανείς δεν περίμενε καμιά σαρανταριά μέρες πριν, στο ξεκίνημα της προετοιμασίας…

Αντιθέτως, πολλοί ήταν εκείνοι που περίμεναν τον κανονικό Ζέλσον Μαρτίνς. Η σκέψη, απλοϊκή και ποδοσφαιρική. Να δουλέψει με την ομάδα. Να βρει έναν ρόλο σε μια συγκυρία που οι θέσεις των wingers αναζητούν νέους κατόχους από τους περσινούς – Φορτούνης, Ποντένσε. Να βρει ρυθμό που είναι απαραίτητος σε κάποιον που έμεινε έντεκα μήνες εκτός δράσης έως ότου ο Ολυμπιακός να τον «απεγκλωβίσει» από το πριγκιπάτο του Μονακό. Να βρει και την αυτοπεποίθησή του με μερικές καλές εμπνεύσεις σαν αυτές που προχθές έγιναν δύο ασίστ και το εισιτήριο της νίκης στον Βόλο. Αμφιβάλλει κανείς ότι ο υγιής Ζέλσον Μαρτίνς είναι «κάνω τη διαφορά»;