Ποιοι ήταν

Ισμαήλ Χανίγια

Γιος οικογένειας προσφύγων, ο Ισμαήλ Χανίγια γεννήθηκε πριν από 62 χρόνια στον προσφυγικό καταυλισμό Σάτι της Γάζας. Ξεκίνησε την πολιτική του δράση στη διάρκεια των σπουδών του στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο, από τη φοιτητική οργάνωση των Αδελφών Μουσουλμάνων, και εντάχθηκε στη Χαμάς το 1987, με την ίδρυσή της: τα επόμενα χρόνια συνελήφθη και φυλακίστηκε αρκετές φορές στο Ισραήλ.

Το 1992 απελάθηκε από το Ισραήλ στον Λίβανο, όπου συνεργάστηκε στενά με τον Αχμέντ Γιασίν, ιδρυτή της Χαμάς, μέχρι τη δολοφονία του το 2004. Το 2006 εξελέγη πρωθυπουργός της Παλαιστίνης και έναν χρόνο αργότερα, όταν η Χαμάς ανέλαβε πραξικοπηματικά τον έλεγχο της Γάζας, έγινε ο de facto κυβερνήτης του παλαιστινιακού θυλάκου. Το 2017 εξελέγη επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Χαμάς και μετακόμισε στο Κατάρ, διαδεχόμενος έτσι τον Χαλέντ Μασάαλ, ο οποίος υπηρέτησε στη θέση αυτή για σχεδόν δύο δεκαετίες.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, υπήρχε προσωπική «κόντρα» ανάμεσα στον Χανίγια και τον Γιαχία Σινουάρ, τον στρατιωτικό διοικητή της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μια ηγετική διάσπαση ανάμεσα στα δύο ισχυρά πρόσωπα που επιχειρούσαν από ξεχωριστά στρατόπεδα: τον Χανίγια και τα ανώτερα στελέχη της πολιτικής πτέρυγας εκτός της Λωρίδας και τον Σινουάρ και τα μέλη της στρατιωτικής πτέρυγας στη Γάζα. Ο Χανίγια, που ζούσε αυτοεξόριστος μεταξύ Κατάρ και Τουρκίας, θεωρούνταν άλλοτε μετριοπαθής, εμφανίστηκε ωστόσο να επιχαίρει την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου. Τον Απρίλιο, το Ισραήλ είχε δολοφονήσει στην πόλη της Γάζας τρεις γιους και τρία εγγόνια του. Βίντεο που μετέδωσε το Al Jazeera τον έδειχνε να μαθαίνει τα νέα και αμέσως μετά να λέει: «Ας συνεχίσουμε τη δουλειά». Επαιζε βασικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις με σκοπό την επίτευξη εκεχειρίας, η σημασία του, ωστόσο, ως πολιτικού ηγέτη της Χαμάς ήταν πρωτίστως συμβολική. Την πραγματική δύναμη, επισημαίνουν οι αναλυτές, την έχουν οι στρατιωτικοί ηγέτες της Χαμάς στη Γάζα, ο Γιαχία Σινουάρ και ο Μοχάμεντ Ντέιφ.

Φουάντ Σουκρ

Λένε πως ήταν το δεξί χέρι του Χασάν Νασράλα, του επικεφαλής της Χεζμπολάχ, «μέλος της παλιάς φρουράς» της λιβανικής οργάνωσης, «ένα σημαντικό πρόσωπο σίγουρα», όπως λέει στους «New York Times» ο Μάθιου Λέβιτ, ειδικός στη Χεζμπολάχ από το Institute for Near East Policy της Ουάσιγκτον. Ο 62χρονος Φουάντ Σουκρ, άλλως γνωστός ως Αλ Χατζ Μοχσίν, είχε παλαιότερα ηγετικό ρόλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Χεζμπολάχ στον κατεχόμενο από το Ισραήλ νότιο Λίβανο, από όπου το Ισραήλ αποσύρθηκε το 2000. Αργότερα έπαιξε ανάλογα υψηλόβαθμο ρόλο στη διοίκηση της συριακής πτέρυγας της οργάνωσης και τελικά ανέλαβε μία από τις κορυφαίες θέσεις στη στρατιωτική ηγεσία της Χεζμπολάχ.

Ηταν επικηρυγμένος αντί πέντε εκατομμυρίων δολαρίων από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ: ως μέλος του «Συμβουλίου της τζιχάντ», της ανώτατης στρατιωτικής αρχής που λαμβάνει τις στρατηγικές αποφάσεις της Χεζμπολάχ, φέρεται ότι είχε παίξει ρόλο-κλειδί στη βομβιστική επίθεση εναντίον στρατώνα αμερικανών πεζοναυτών στη Βηρυτό το 1993, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 241 αμερικανοί στρατιωτικοί και να τραυματιστούν άλλοι 128. Από την πλευρά του, το Ισραήλ τον χαρακτήρισε «υπεύθυνο» για το πρόσφατο πυραυλικό χτύπημα που σκότωσε 12 παιδιά σε ένα χωριό Δρούζων στα υψίπεδα του Γκολάν – αν και η Χεζμπολάχ δεν παραδέχθηκε ποτέ την ευθύνη της για αυτό.