Ανακοίνωση

Στο βίντεo με το οποίο η Αννα Διαμαντοπούλου θέλησε να ξανασυστηθεί με τα στελέχη και τη βάση του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε ταμπλό βιβάν. Η σόλο εμφάνιση δεν είναι κάτι ασυνήθιστο όταν κάποιος διεκδικεί την προεδρική καρέκλα ενός κόμματος. Εκείνη, ωστόσο, είχε προνοήσει λίγο πριν την κάνει, να διαρρεύσει τους συμβολισμούς για χάρη των οποίων επέλεξε τη συγκεκριμένη σκηνοθεσία του αρχηγικού εαυτού της.

Η πρώην υπουργός δεν ήθελε να μπει στο πλάνο ένα έτοιμο επιτελείο ώστε να στείλει το μήνυμα πως αν κερδίσει στην εσωκομματική αναμέτρηση θα συγκροτηθεί την επομένη της ανάδειξής της μια ηγετική ομάδα από όλες τις φυλές του Κινήματος με αξιοκρατικά κριτήρια. Η αγωνία της να μη δώσει την εντύπωση ότι επιστρέφει ύστερα από μια μακρά περίοδο πασοκικής αγρανάπαυσης για να «καταλάβει» τη Χαριλάου Τρικούπη είναι εξηγήσιμη.

Αλλωστε, δεν είναι λίγες οι κακές κεντροαριστερές γλώσσες που θυμίζουν ότι το μακρινό 2013 είχε δηλώσει «δεν είμαι πια ΠΑΣΟΚ» ή ανακαλούν στη μνήμη τους την υποψηφιότητα για τη θέση του γ.γ. του ΟΑΣΑ που της πρόσφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης – μαζί με τα αναρίθμητα σενάρια ενός φλερτ της με το τωρινό Μαξίμου.

Αναγνώσεις

Για τους θαυμαστές της, βέβαια, όλα όσα ενδέχεται να ενοχλήσουν τους πιστούς του ΠΑΣΟΚ που κυκλοφορούν κρατώντας μαγκούρες με χαραγμένο τον πράσινο ήλιο – σαν τα παραπάνω – είναι τα ατού της.

Η Διαμαντοπούλου μπορεί να ενσαρκώσει τη μεταρρυθμιστική σοσιαλδημοκρατία, διατείνονται. Κι έτσι, έχει περισσότερες πιθανότητες να επαναπατρίσει τους δεξιούς ψηφοφόρους του κόμματος που έχουν φύγει για τη ΝΔ. Παράλληλα, τα χαρτοφυλάκια τα οποία περιλαμβάνονται στο πολιτικό της βιογραφικό, της δίνουν τη δυνατότητα να λανσάρεται σαν πρωθυπουργήσιμη ενώ οι περισσότεροι απ’ τους υπόλοιπους διεκδικητές της αρχηγίας δεν έχουν κυβερνητική εμπειρία.

Πάντως, η απόσταση που χωρίζει τις δύο αναγνώσεις της υποψηφιότητάς της (αυτή εκείνων που μιλούν με υπέρμετρο κομματικό πατριωτισμό και την άλλη όποιων της αναγνωρίζουν απήχηση που υπερβαίνει τα πράσινα σύνορα) συνοψίζει το εμπόδιο το οποίο καλείται να ξεπεράσει το ΠΑΣΟΚ από τότε που ξεκίνησε το pasokification: το κόμμα πρέπει να προσεγγίσει αντίθετα μεταξύ τους εκλογικά ακροατήρια προκειμένου να ξαναγίνει μεγάλο. Η επόμενη ή ο επόμενος επικεφαλής του, άρα, δεν αρκεί να γράφει καλά μόνο στους αριστερόστροφους ή μόνο στους δεξιόστροφους εκλογείς του. Χρειάζεται να πείθει όλα τα είδη των δυνητικών υποστηρικτών του.