Τρέχοντας με τους σκανιάδες,{CR}τις ζούλες και εναν… τιγρη

«Τρέχω να φύω απ’ την αρχή
τρέχει κι αυτή μαζί μου
υρεύγοντας στο τρέξιμο
το τέλος της αρχής μου»

Οταν βγαίνεις για τρέξιμο σ’ ένα μέρος σαν την Απείρανθο της Νάξου, εννοείται ότι είσαι ο τρελός του χωριού. Ειδικά όταν οι συνθήκες είναι λίγο κάπως αντίξοες: όταν έχει πολλή ζέστη και ήλιο, όταν πιτιλίζει ή βρέχει ή πρόκειται να βρέξει, όταν έχει πολύ κρύο, όταν έχει Νοτιά, όταν έχει Βοριά, δηλαδή, πάντα. Είσαι ο τρελός του χωριού, παρόλο που πάρα πολλοί από τους υπόλοιπους μόνιμους κατοίκους βγαίνουν για περπάτημα. Για περπάτημα, ναι. Συχνά. Για τρέξιμο, όχι. Ποτέ. Το τρέξιμο και συνεπώς αυτός που εκτελεί την πράξη του τρεξίματος φέρουν το «στίγμα». Το ότι είσαι τρελός δεν σημαίνει όμως ότι δεν θα σε χαιρετήσουν όταν σε συναντήσουν να τρέχεις ιδρωμένος ή λαχανιασμένος. Πώς; Με κόρνα, αν εκείνη τη στιγμή περνάνε με οποιοδήποτε τροχοφόρο όχημα. Συνήθως η κόρνα αυτή είναι τόσο πανηγυρική σαν να έχεις τερματίσει τουλάχιστον μέσα στην πρώτη δεκάδα του Μαραθωνίου. Λίγο αφηρημένος να είσαι, λίγο να μην έχεις τον νου σου μπορεί από την τρομάρα να βρεθείς σε κανένα χαντάκι αγκαλιά με τα ζουλοπρόβατα*.

Εμ ζαβό, λοιπόν, εμ δεν χαίρεις καμιάς ιδιαίτερης αντιμετώπισης. Πώς, ρε παιδί μου, έχεις ίσως συνηθίσεις να περιγράφεις σε γνωστούς και αγνώστους τα «στιβικά» σου κατορθώματα και αυτοί να σε κοιτάνε με ένα είδος θαυμασμού; Ε, καμία σχέση εδώ. Ιστορική θα μείνει η αντίδραση του Τίγρη (μιας παλαιάς κοπής φυσιογνωμίας του χωριού), όταν μια φίλη τού είπε: «Μην τη φοβάσαι. Δεν γκρεμοτσακίζεται. Αυτή τρέχει στα βουνά και στα λαγκάδια». Αυτός απτόητος της απάντησε: «Κ’ ίντα με νοιάζει εμένα που τρέχει; Κι η βρύση τρέχει».
Κατά τ’ άλλα, λέγοντας αντίξοες συνθήκες, παραπάνω, εννοούσα για τα δεδο-μένα των ντόπιων όταν βλέπουν κάποιον να τρέχει. Γιατί επί της ουσίας, αντίξοες συνθήκες δεν υπάρχουν, είτε επιλέξεις να τρέξεις στον αμαξωτό είτε σε κάποιο μονοπάτι: εισπνέεις μόνο καθαρό αέρα, ούτε στάλα καυσαερίου. Το μάτι σου δεν χορταίνει να βλέπει πράσινο, βουνά, λουλούδια και ζα ενώ οι ήχοι που σε συνοδεύουν είναι τιτιβίσματα πουλιών και βελάσματα προβάτων με εμβόλιμα γκαρίσματα αδάρων** και μουλαριών. Σημαντικό τιπ είναι να μην αφαιρεθείς κοιτάζοντας με τις ώρες τους σκανιάδες*** να πετάνε πάνω από το κεφάλι σου, γιατί σίγουρα κάπου θα σκουντουφλήσεις.

Ναι. Υπάρχουν ευθείες. Αλλά όχι μεγάλες. Ακόμη δηλαδή και λίγα χιλιόμετρα να τρέχεις, ένα τρακοσάρι υψομετρικών το έχεις στο τσεπάκι. Αλλά, δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Είναι αλλιώς. Δεν τα νιώθεις. Εχεις τόσα πράγματα να απασχολήσουν τον νου σου που το μόνο που δεν προσέχεις είναι αν λίγο ανηφορίζει ή κατηφορίζει ο δρόμος. Είσαι σε φάση: «Ωχ! Βγήκαν τα κυκλάμινα! Μα τι μήνα έχουμε;», «Καλέ! Κρόκος ήταν αυτό;», «Ανεμώνες, ανεμώνες! Για δες πόσο διαφορετικές είναι από των ανθοπωλείων!». Αυτά αν είσαι από τους τύπους που όταν τρέχουν κοιτάνε κυρίως προς τα κάτω. Αλλά υπάρχει και το περίφημο: «Form! Watch your form!», όπου σύμφωνα με αυτό πρέπει περήφανα να τρέχεις κι όχι σαν να έχεις κάποιον από πίσω σου να σε μαστιγώνει. Οπότε, το βλέμμα είναι ελαφρώς στραμμένο προς τον ουρανό. Ε, εκεί έχουμε τα: «Πωω! Αυτό το σύννεφο είναι ίδιος ο Ποσειδώνας!», «Χαχαχ, ένα ελεφαντάκι στον ουρανό» ή «Ωχ! Ενας δράκος που βγάζει καπνούς από τη μύτη» (μη γελάτε, το έχω σε φωτογραφία) και να μη μιλήσουμε τι γίνεται αν έχεις επιλέξει να τρέξεις προς τον Αϊ-Γιάννη την ώρα της Δύσης του ηλίου. Εκεί μπορεί να φτάσεις Φιλώτι και να μην πάρεις χαμπάρι το πότε έγινε αυτό. Οπως και να το δεις, όσο πιο κοντά στη φύση τρέχεις, τόσο μεγαλύτερη και η απόλαυση. Αλλωστε, όσον αφορά εμένα προσωπικά είναι χρόνια που υποστηρίζω ότι «δεν γνωρίζεις έναν τόπο αν δεν τον τρέξεις!».

Οταν δεν τρέχει στα βουνά της Απειράνθου, η Λένα Βλασταρά «τρέχει» τoν «Καπετάνιο» (το βιβλιοπωλείο του χωριού) και το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο captainbook.gr, γράφει διηγήματα, παραμύθια και, πλέον ενίοτε, αξώτικα στιχάκια.

*ζούλες: κατσίκες

**άδαρος: γάιδαρος

***σκανιάς: όρνιο, γύπας. Η Νάξος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιοτόπους για τους γύπες, που φωλιάζουν στις απόκρημνες πλαγιές της