Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Με μεγάλη χαρά είδα ανάρτηση του διευθυντή του ΟΑΚΑ Κωνσταντίνου Χαλιορή για την αντικατάσταση των ταρτάν στίβου στο κεντρικό στάδιο και στο ολυμπιακό προπονητήριο.

Οι εργασίες ξεκίνησαν μάλιστα από τα γνωστά σε όλους μας Κ1 και Κ2, εκεί όπου έχουμε «γράψει» αμέτρητα χιλιόμετρα στις προπονήσεις.

Είκοσι χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, επιτέλους γίνεται πραγματικότητα το αυτονόητο. Πρόκειται για έργο πνοής για πρωταθλητές και αθλούμενους. Η κατάσταση που υπήρχε μέχρι τώρα, όχι απλά δεν πήγαινε άλλο, αλλά ήταν πραγματικά ντροπή. Με μία λέξη θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις συνθήκες τριτοκοσμικές και επικίνδυνες για τους αθλητές καθώς τα «ελαστικά» ταρτάν, μόνο ελαστικά δεν ήταν πλέον. Εκρυβαν παγίδες που όσες και όσοι έχουμε τρέξει εκεί τις είχαμε μάθει πια απέξω.

Επειδή λοιπόν τα καλά πρέπει να τα επιβραβεύουμε, να τα αναδεικνύουμε και να τα προβάλλουμε δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω το γεγονός της έναρξης αυτών των έργων. Διαβάζω ότι θα γίνουν παρεμβάσεις επίσης στο κλειστό προπονητήριο, στο προθεμαντήριο και όπως είπα και στο κεντρικό στάδιο του ΟΑΚΑ στο οποίο μπήκα πρόσφατα με αφορμή την εκκίνηση του αγώνα B2RUN και με έπιασε η καρδιά μου με αυτό που αντίκρισα.

Τα έργα εντάσσονται στο πρόγραμμα έργων συντήρησης και αναβάθμισης της Περιφέρειας Αττικής με βάση προγραμματική σύμβαση που έχει υπογράψει το υπουργείο Αθλητισμού με προϋπολογισμό 5,7 εκατ. ευρώ.

Σε 12 μήνες θα έχουν ολοκληρωθεί όλες οι εργασίες και θα έχουμε τη δυνατότητα να χαρούμε ξανά αυτό το στολίδι που λέγεται ΟΑΚΑ.

Θα ήθελα πολύ να ακολουθήσουν εργασίες και σε άλλα στάδια στη χώρα. Για παράδειγμα, στη γειτονιά μου, το ταρτάν στο ΕΑΚ «Εύα Χριστοδούλου» στο Αιγάλεω, θέλει επίσης αντικατάσταση χθες. Το ίδιο και στο γήπεδο στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κέρκυρα.

Ολα είναι θέμα βούλησης. Αν θες, θα βρεις τους πόρους να το κάνεις.

Στο ΟΑΚΑ μας πήρε 20 χρόνια και τα λεφτά βρέθηκαν!

Κάλλιο αργά παρά ποτέ…