Μοντέλο

^«Αν σε κάποιους δεν αρέσει το υπόδειγμα ηγεσίας, ας το πουν ευθέως, μην το κλώθουν γύρω – γύρω». Με αυτή την επισήμανση – που έγινε με το συνηθισμένο θυμωμένο ύφος – ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ αποδέχθηκε ότι το πράσινο δράμα που παίζει στις οθόνες τηλεοράσεων, υπολογιστών και smartphones καθηλώνει τους θεατές γιατί είναι ανθρωποκεντρικό – εστιάζει στα πρόσωπα, δηλαδή, και προϋποθέτει σκάψιμο στα ενδότερα των πολιτικών τους χαρακτήρων αλλά κι ανάλυση των μεταξύ τους σχέσεων.

Η συγκεκριμένη έμφαση προσφέρει στην πλευρά των αμφισβητιών του την ευκαιρία να προσωποποιήσουν την κριτική τους – άρα, να την κάνουν ευκολότερα κατανοητή από το κοινό. Για χάρη της συζήτησης, ωστόσο, θα μπορούσε κανείς να αποδεχθεί πως η εσωκομματική κόντρα είναι μια που άρχισε από τα υψώματα της πολιτικής θεωρίας κι αφορά την αντιπαραβολή του υπάρχοντος αρχηγικού μοντέλου με ένα άλλο (άγνωστο προς το παρόν, αφού επίσημα δεν έχουν αυτοσυστηθεί στελέχη ως δελφίνοι) κι όχι την αξιολόγησή του.

Ακόμη και έπειτα από ένα τέτοιο καδράρισμα της κουβέντας, βέβαια, το ερώτημα το οποίο προκύπτει είναι πού έχει πετύχει και πού έχει αποτύχει το προεδρικό πρότυπο που ενσαρκώνει ο Ανδρουλάκης.