Μετά την επόμενη ημέρα

Αν υπάρχει μια κοινή παραδοχή στα κομματικά επιτελεία, αυτή έχει να κάνει με την αλλαγή του προεκλογικού μοντέλου που σε αυτές στις ευρωεκλογές έγινε περισσότερο από ποτέ εμφανής. Σταδιακά οι πλατείες αδειάζουν, το ακροατήριο που βγαίνει με κομματικές σημαίες στον δρόμο όλο και λιγοστεύει. Η προεκλογική καμπάνια περνάει πλέον μέσα από ζωντανές μεταδόσεις στο YouΤube, βίντεο στο TikΤok, συζητήσεις ακόμη και στον ενικό στον καναπέ των πρωινών τηλεοπτικών εκπομπών. Αν μη τι άλλο, μαζί με το lifestyle, το πολιτικό μάρκετινγκ έχει επιδοθεί και σε έναν διαγωνισμό χιούμορ, που επίσης διαφοροποιεί τη νέα εικόνα από εκείνη του παρελθόντος. Δεν αποκλείεται δε, στο τέλος της ημέρας – αύριο το βράδυ, δηλαδή – περισσότερο από το αποτέλεσμα, η νέα προεκλογική εικόνα να είναι εκείνη που θα απασχολήσει τις συζητήσεις.

Δεν είναι έτσι. Οπως κάθε κάλπη, αύριο το βράδυ οι ευρωεκλογές θα δημιουργήσουν ένα νέο σκηνικό, ακόμη κι αν τα πράγματα σε μια πρώτη ανάγνωση θα δείχνουν αμετάβλητα. Μπορεί η κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση και όσοι ακολουθούν να εκκινούν από την ίδια θέση στη νέα αφετηρία, αλλά η Δευτέρα θα αναγκάσει σχεδόν όλους να αναζητήσουν ένα νέο πλάνο. Μια αλώβητη κυβέρνηση θα προκαλέσει αναταράξεις ή ακόμη και σεισμικές δονήσεις στην Κεντροαριστερά – που θα πρέπει να αποφασίσει πώς και προς τα πού θα κινηθεί. Μια κυβερνητική χαμηλή πτήση θα ανοίξει έναν κύκλο προβληματισμού και ενδεχομένως θα αναγκάσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αναζητήσει χωρίς καθυστερήσεις αντίδοτα. Οι ακροβολισμένες πτέρυγες, δεξιά και αριστερά, θα προσπαθήσουν να ανιχνεύσουν πίσω από το αποτέλεσμα εάν έχουν βρει ζωτικό χώρο ή αποτελούν συλλέκτες μιας ψήφου διαμαρτυρίας που θα αποδειχθεί ακόμη μια φορά συγκυριακή και προσεχώς θα εξανεμιστεί. Οι αυριανές κάλπες, όπως κάθε εκλογική διαδικασία, θα έχει νικητές και ηττημένους – και οι νικητές συνήθως τα παίρνουν όλα.

Στη βάση αυτή, έχοντας υπό μάλης και τα δημοσκοπικά δεδομένα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης κινείται με τη βεβαιότητα ότι οι ευρωκάλπες θα επιβεβαιώσουν ότι ο έλεγχος των εξελίξεων θα παραμείνει απόλυτα στα χέρια του. Ουσιαστικά, όπως έχει και ο ίδιος υπερτονίσει στην τελική προεκλογική ευθεία, ο καθαρός ορίζοντας μιας τριετίας χωρίς άλλες εκλογικές δοκιμασίες, επιτρέπει στην κυβέρνηση να καθορίσει ένα πλάνο που δεν θα χρειαστεί δεκανίκια για να μπει σε εφαρμογή. Ούτε καν για τη νέα διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος που θα ανοίξει το 2005 ή την προσπάθεια να επεκταθεί η επιστολική ψήφος και στις εθνικές εκλογές. Εάν η αντιπολίτευση δεν είναι πρόθυμη να συνεισφέρει για τον απαιτούμενο αριθμό των 200 ψήφων, ας πάρει την ευθύνη. Ελάχιστα ενδιαφέρεται, άλλωστε, για τα τεκταινόμενα στο αντιπολιτευτικό πεδίο και, παρά την εικόνα που διαμορφώνεται από τη σύγκρουση για το πόθεν έσχες του Στέφανου Κασσελάκη, δεν διαλέγει αντίπαλο. Οπως σχολιάζουν εσχάτως στο στενό πρωθυπουργό επιτελείο, «ούτε με τον Κασσελάκη, ούτε με τον Ανδρουλάκη. Τους θέλει απέναντι και τους δύο…».

Από τη Δευτέρα και μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές, το πολιτικό ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί σε δύο θέσεις που θα έχουν «κλειδώσει» πριν από το τέλος του χρόνου. Ο επόμενος επίτροπος στην Κομισιόν και η προεδρική εκλογή αποτελούν τα μόνα ζητήματα που θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν μια σύγκρουση, αλλά – σε αντίθεση με τις εκλογές – και στα δύο οι αποφάσεις ανήκουν αποκλειστικά στον Πρωθυπουργό. Και στα δύο, μπορεί να κινηθεί πέρα από ισορροπίες, εσωκομματικές ή ευρύτερες. Οπως μπορεί να κλείσει εγκαίρως τις εκκρεμότητες ή να αφήσει να ανοίξει ένας κύκλος συζητήσεων και σεναρίων πριν ανακοινώσει τις αποφάσεις του. Σχεδόν αναγκαστικά, πάντως, στην επόμενη – μετεκλογική – ημέρα η Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο Μαργαρίτης Σχοινάς θα βρεθούν στο επίκεντρο, όχι απαραιτήτως με αυτή τη σειρά. Ο επίτροπος θα προηγηθεί, καθώς ο νέος ευρωπαϊκός χάρτης που θα διαμορφώσουν οι αυριανές κάλπες μπορεί να βάλει αρκετούς παίκτες στο παιχνίδι για την ελληνική παρουσία στην Κομισιόν. Ηδη, άλλωστε, στο παρασκήνιο η ονοματολογία περισσεύει, ανοίγοντας και τις ορέξεις.