Ραντεβού πρωινές ώρες

Αρχικά ακουγόταν σαν τη γνωστή γκρίνια για ό,τι καινούργιο έρχεται. Οταν το ίδιο παράπονο διατυπώθηκε από τέσσερα διαφορετικά άτομα, διαφορετικών ηλικιών και επαγγελμάτων, τότε το άκουσα προσεκτικότερα.

Το κοινό πρόβλημα ήταν τα ραντεβού για να πάρουν και να δώσουν τον φάκελο στον ταχυδρόμο. Και οι τέσσερις τυχαίνει να είναι επαγγελματίες, οι οποίοι εργάζονται από το πρωί μέχρι το βράδυ (αν όχι και το βράδυ μέχρι το πρωί) και αναζητούσαν κάτι που να τους διευκολύνει να ψηφίσουν.

Ομως, το ραντεβού με τον ταχυδρόμο μπορούσε να κλειστεί μόνο πρωινές ώρες, είτε στο σπίτι, είτε στον χώρο εργασίας. Στο σπίτι είναι αδύνατον να υπάρχει κάποιος γιατί όλοι εργάζονται.

Στη δουλειά, «δυστυχώς, δεν μπορώ να αφήσω τον ασθενή ανοικτό στο χειρουργείο για να πεταχτώ να πάρω ή να δώσω τον φάκελο στον ταχυδρόμο», είπε ο χειρουργός. Κάτι αντίστοιχο ο δικηγόρος που βρίσκεται στα δικαστήρια εκείνες τις ώρες.

Πιο ευέλικτος ήταν ο οδηγός ταξί, ο οποίος από κάποιο ταχυδρομείο θα περάσει να αφήσει τον φάκελο.

Αλλά τι γίνεται με τον φάκελο της συζύγου του που διδάσκει εκείνες τις ώρες; Η λύση είναι η εξουσιοδότηση στον σύζυγο ή σε κάποιο τρίτο πρόσωπο. Και οι τέσσερις επέλεξαν την επιστολική ψήφο όχι διότι διαμένουν μακριά από το εκλογικό τους κέντρο, αλλά επειδή η εργασία τους και τα ωράριά τους είναι τέτοια που θα τους διευκόλυνε, ακόμα και αν οι εκλογές γίνονται Κυριακή. Αλλά η ταλαιπωρία του φακέλου ήταν για αυτούς μάλλον μεγαλύτερη από ό,τι να ψήφιζαν στην κάλπη ή να απείχαν λόγω εργασίας (π.χ. εφημερία).