Ηθική σήψη

Υπάρχει κάτι σημαντικό σχετικά με την ποινική δίκη του Ντόναλντ Τραμπ στη Νέα Υόρκη το οποίο δεν συζητείται ανοιχτά. Η δίκη μάς εισήγαγε σε έναν κόσμο ηθικής σήψης στον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν και κακοποιούν ο ένας τον άλλον συστηματικά. Είναι ο κόσμος του Τραμπ.

Σκεφτείτε τη Στόρμι Ντάνιελς. Οι αστέρες των ταινιών για ενήλικες δικαιούνται να κάνουν ό,τι θέλουν για να βγάλουν χρήματα. Αλλά όταν εκβιάζουν άτομα που διεκδικούν δημόσια αξιώματα – απαιτώντας τεράστιες πληρωμές για να μη μιλήσουν για μια υπόθεση – συνεισφέρουν σε μια κοινωνία στην οποία κάθε αλληλεπίδραση έχει ένα πιθανό τίμημα. Την περασμένη εβδομάδα ακούσαμε την ιστορία της Ντάνιελς – ακόμη πιο γελοία από ό,τι αναμενόταν. Αλλά ίσως η πιο ανησυχητική πτυχή της συμπεριφοράς της είναι ότι τη στιγμή που ο πρώην πρόεδρος έθεσε υποψηφιότητα για το αξίωμα, είδε την ευκαιρία να τον εκβιάσει για χρήματα. Τελικά δέχτηκε 130.000 δολάρια για να αποσιωπήσει την υπόθεση, τις κρίσιμες ημέρες των εκλογών του 2016.

Ας δούμε και τον Μάιλ Κοέν, τον πρώην δικηγόρο του Τραμπ. Οι ισχυροί άνθρωποι χρειάζονται συχνά βοηθούς που πραγματοποιούν τις επιθυμίες τους και τους προστατεύουν από νομικά ή πολιτικά προβλήματα. Αλλά όταν κανονίζουν πληρωμές για να κρατήσουν ιστορίες μακριά από τα μέσα ενημέρωσης, πατούν σε ηθικά λεπτό πάγο. Στη δουλειά του για τον Τραμπ, ενήργησε επανειλημμένα παράνομα και βρήκε τρόπους να καλύπτει τις πράξεις του. Αφού πλήρωσε την Ντάνιελς για να μη μιλήσει και ο Τραμπ εκλέχτηκε πρόεδρος, ο Κοέν επινόησε με τον Τραμπ ένα μέσο αποζημίωσης που περιελάμβανε παραποίηση αρχείων τα οποία συγκάλυπταν την πληρωμή ως συνηθισμένα νομικά έξοδα, σύμφωνα με την κατάθεσή του.

Και μετά υπάρχει ο Ντέιβιντ Πέκερ, εκδότης της ταμπλόιντ εφημερίδας «National Enquirer», που αγόραζε ιστορίες για να τις θάψει για λογαριασμό ισχυρών ανθρώπων, δημιουργώντας έτσι μια σχέση μαζί τους, την οποία μπορούσε να χρησιμοποιήσει την κατάλληλη στιγμή, παραβιάζοντας τη δημόσια ηθική και διαφθείροντας τη δημοκρατία μας.

Τέλος είναι ο ίδιος ο Τραμπ. Δεν με νοιάζει που είχε εξωσυζυγικές σχέσεις. Αλλά όταν ένας προεδρικός υποψήφιος λέει στον δικηγόρο του να εξαγοράσει κάποιον ώστε το κοινό να μη λάβει πληροφορίες για έναν προεδρικό υποψήφιο πριν από τις εκλογές, υπονομεύει τη δημοκρατία.

Οι άνθρωποι που ζουν στον κόσμο του Τραμπ βρίσκονται σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχουν κανόνες, δεν υπάρχουν πρότυπα ευπρέπειας, κοινό καλό. Είναι μια κοινωνία όπου όλα αγοράζονται, όπου το χρήμα και η εξουσία είναι οι μόνες αξίες, ένα μέρος όπου δεν υπάρχουν σχέσεις, μόνο συναλλαγές. Εκεί, η τιμή και η ακεραιότητα δεν μετράνε καθόλου.