Καταστολή

Αναμφίβολα, η «χορογραφία» των δύο ηγετών Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Αγκυρα επιβεβαιώνει μια καλή στιγμή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Με βάση τα όσα ανακοινώθηκαν, επισήμως. Ο όλος οδικός χάρτης, η βήμα βήμα προσέγγιση, οι σοβαροί και διαρκείς δίαυλοι στο διπλωματικό και οικονομικό σκέλος έχουν φέρει θετικά αποτελέσματα και για την ελληνική πλευρά. Κατ’ αρχάς έχουν απομακρύνει τις γεωπολιτικές εντάσεις στο Αιγαίο που επιπροσθέτως κόστιζαν ακριβά στη χώρα μας, ενώ έθεταν σε κίνδυνο το επιχειρησιακό και αμυντικό (πολύτιμο) προσωπικό.

Η ιδιότυπη «καταστολή» που έχουμε πετύχει στην τουρκική επιθετικότητα αποτρέπει και κάθε κίνδυνο ευρύτερης εμπλοκής αλλά και γεωπολιτικής περιδίνησης και για τους δύο σε ένα περιβάλλον έτσι κι αλλιώς παγκοσμίως επισφαλές. Από την άλλη οι διευθετήσεις στο διπλωματικό πεδίο και ο ανοιχτός διάλογος που έχει αναπτυχθεί και παρά τις δομικές διαφορές δείχνουν έναν δρόμο ειρηνικής συνύπαρξης και παρά τις κατά καιρούς ακραίες ρητορικές της Αγκυρας. Συχνά στις διεθνείς σχέσεις, πέραν των εκφωνήσεων, έχει σημασία τι πράττει ο καθένας. Και η επίσκεψη Μητσοτάκη στην Αγκυρα δείχνει ένα άτυπο «σύμφωνο» κοινών τόπων που προχωρά και αναπτύσσεται με θετική δυναμική μεταξύ των δύο χωρών. Ζητούμενο εδώ προφανώς δεν είναι απλώς τα «ήσυχα νερά», μα μια παγίωση των σχέσεων σε ένα ειλικρινές επίπεδο. Το «καζάν καζάν» βγαίνει.