Το καλό και το κακό σενάριο

Μεταξύ σφύρας και άκμονος θα βρίσκεται το επόμενο διήμερο ο Κυριάκος Μητσοτάκης: Τουρκία και Αλβανία του προκαλούν μεγάλο πονοκέφαλο, καθώς ο πρωθυπουργός της δεύτερης κάνει κίνηση ματ προτού ο Μητσοτάκης αναχωρήσει για την πρώτη: ο Εντι Ράμα έρχεται να μιλήσει σε μεγάλη συγκέντρωση ομοεθνών του στην Αθήνα, όχι απλώς «σηκώνοντας το γάντι» της ένταξης Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ μα αρπάζοντάς το και πετώντας το ορμητικά πίσω στο πρόσωπο του αποστολέα του…

Η κυβέρνηση θα μπορούσε ίσως να προκαλέσει τεχνικά προσκόμματα και καθυστερήσεις, αλλά όχι να αποτρέψει την ομιλία Ράμα, καθώς η Ελλάδα ευτυχώς δεν είναι αστυνομικό κράτος όπως η Αλβανία. Κάτι που ο Ράμα φυσικά ξέρει και αξιοποιεί. Οπότε, ουδείς γνωρίζει τι θα συμβεί όταν κάποιες χιλιάδες, πιθανότατα φανατισμένοι, οπαδοί του βρεθούν να τον ακούν στην Αθήνα: πόσο μακριά θα φτάσουν η προκλητικότητα του «αλυτρωτισμού», της υπεράσπισης της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της επιθετικότητας κατά της Ελλάδας μέσα από την ίδια την πρωτεύουσά της. Και η κυβέρνηση μάλλον θα βρεθεί να παρακολουθεί εξοργιστικά συμβάντα, αμήχανη και παγωμένη.

Το γεγονός ότι ο Ράμα αποφασίζει μια τόσο οξεία κίνηση την ώρα μάλιστα που είναι υπόλογος για την υπόθεση Μπελέρη, δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί: συμβαίνει ακριβώς επειδή ουσιαστικά δεν είναι υπόλογος. Τουλάχιστον όχι εκεί που μετράει. Αυτό πιστοποίησε χωρίς περιθώρια παρερμηνείας η προχθεσινή τοποθέτηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία και ξεκαθάρισε ότι τα συμβαίνοντα μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας είναι «διμερή θέματα» και ότι «τα διμερή θέματα δεν θα πρέπει να αποτελούν εμπόδιο στη διαδικασία της διεύρυνσης της ΕΕ». Αυτό δήλωσε η εκπρόσωπός της Ανα Πισονέρο, προσθέτοντας ότι «σε σχέση με την Αλβανία και την Ελλάδα, δεν μπορούμε να παράσχουμε άλλα στοιχεία».

Το απόλυτο άδειασμα της Ελλάδας από την ΕΕ είναι πλέον δεδομένο. Αλλωστε δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία. Τη γραμμή χάραξε ήδη από τον Δεκέμβριο ο γερμανός καγκελάριος Σολτς όταν δήλωνε, παρουσία του Ράμα, ότι «πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα»: δηλαδή, ότι θέλουμε την Αλβανία εντός, όπως και τη Βόρεια Μακεδονία, και τα υπόλοιπα είναι κουβέντες του αέρα. Συνιστά δε πικρή ειρωνεία για την ίδια την Ευρώπη ότι το πρώτο ενταξιακό κεφάλαιο το οποίο επείγεται να ανοίξει η Επιτροπή αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα, «όσο το δυνατόν πιο άμεσα», όπως είπε η Πινοσέρο! Με την άγρια καταπάτησή τους στην καταδίκη φάρσα Μπελέρη να βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τι θα γίνει όμως αν ο έγκλειστος δήμαρχος Χειμάρρας εκλεγεί ευρωβουλευτής, όπως είναι το πιο πιθανό; Δεν υπάρχει ίχνος βεβαιότητας ότι θα αποφυλακιστεί για να αναλάβει καθήκοντα. Η ένταξή του στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ δεν αποφασίστηκε άλλωστε για «εθνικούς λόγους» από τον Πρωθυπουργό, που άργησε πολύ να κατασταλάξει, αλλά για αμιγώς ψηφοθηρικούς, με σκοπό τη συγκράτηση του «δεξιού» ακροατηρίου που φυλλορροεί, ιδίως στη Βόρειο Ελλάδα. Ομως ο Ράμα δεν έχει καμία υποχρέωση να τον αφήσει να πάει στο Στρασβούργο. Και όποιοι περίμεναν «πίεση» από την ΕΕ, ας την ξεχάσουν.

Ετσι, το… «καλό» σενάριο είναι πλέον να πει «ναι» ο Μητσοτάκης στον ενταξιακό διάλογο της Αλβανίας με αντάλλαγμα να επιτραπεί στον Μπελέρη να αναλάβει καθήκοντα. Και, αυτή την ήττα να την εμφανίσει ως δήθεν… «νίκη»… Το «κακό», πλην λίαν υπαρκτό, σενάριο; Και να μείνει φυλακή και να ανοίξει ο διάλογος…