Πλησιάζει ένας ελληνικός τελικός

Ανέκαθεν το μπάσκετ ήταν μια αφορμή για να βγουν οι  Ελληνες στον δρόμο, για να τους κάνει να νιώσουν αθλητικά περήφανοι για όσα έχουμε πετύχει στο άθλημα. Και σε εθνικό και σε συλλογικό επίπεδο. Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό να δίνουν ραντεβού σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Από το Τελ Αβίβ και τη Σαραγόσα τη δεκαετία του ’90 έως το Βερολίνο και την Κωνσταντινούπολη στην πιο πρόσφατη version. Φανταστείτε ότι προλάβαμε εποχές που δύο ομάδες από την ίδια χώρα έπαιζαν «αναγκαστικά» μαζί στον ημιτελικό.

Η επιστροφή και των δύο στο Final -4 της Euroleague σε μια περίοδο μάλιστα που υπάρχουν ομάδες με σαφώς υψηλότερα μπάτζετ, δείχνει πως η Ελλάδα παραμένει μια μεγάλη μπασκετική δύναμη. Ετσι κι αλλιώς σε αυτά τα 12 χρόνια απουσίας του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός ήταν εκεί για να υπενθυμίζει την… Ελλάδα σε όλους. Οπως και τη δεκαετία 2000-2010, στην απουσία του Ολυμπιακού από το υψηλότερο επίπεδο, ήταν οι Πράσινοι εκείνοι που έπαιζαν τον ρόλο του… πρεσβευτή. Το εφετινό είναι κάτι που δείχνει ότι το ελληνικό μπάσκετ μπορεί να θεωρείται ξανά πανίσχυρο. Και σίγουρα να εμπνέει τον σεβασμό σε όλη την Ευρώπη.

Υπάρχει και αυτή η πιθανότητα, όχι πολύ μακρινή πλέον και σίγουρα με ρεαλιστικές πιθανότητες, να δούμε για πρώτη φορά στην ιστορία έναν ελληνικό τελικό. Να ζήσουμε κάτι που δεν το έχουμε ζήσει ποτέ, γνωρίζοντας ότι το τρόπαιο θα έρθει στην Ελλάδα και περιμένοντας να δούμε μονάχα το χρώμα του νικητή. Ακόμα και αν δεν συμβεί φέτος, μοιάζουν έτοιμες οι ομάδες και οι διοικήσεις τους να μας χαρίσουν στο μέλλον κάτι τόσο ονειρικό. Στο άμεσο μέλλον. Ο Ολυμπιακός για τρίτη σερί σεζόν παραμένει στην ελίτ, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε για να μείνει και οι δυο τους φέρνουν και πάλι μπροστά στα μάτια μας αυτό που όλη η Ευρώπη γνωρίζει. Πως τα ελληνικά ντέρμπι είναι τα σπουδαιότερα σε ολόκληρη την ήπειρο.