Το σημείο καμπής

Ισως να πρέπει να σταθούμε λίγο παραπάνω στον θρίαμβο του Στέφανου Τσιτσιπά στο Μόντε Κάρλο. Ενα τουρνουά που μπορεί και να θεωρηθεί πως είναι… δικό του, υπό την έννοια πως τρεις στις τέσσερις τελευταίες φορές έχει πανηγυρίσει και έχει κρατήσει το έπαθλο. Δεν είναι εύκολο να νικήσεις στο Πριγκιπάτο – άλλωστε τίποτα δεν φαντάζει απλό όταν μιλάμε για 1000άρι τουρνουά, δηλαδή ένα σκαλί κάτω από τα τέσσερα Γκραν Σλαμ. Ο Τσιτσιπάς έδειξε θυελλώδης στο παιχνίδι του ύστερα από κάμποσο χρονικό διάστημα. Απέκλεισε στο διάβα του ισχυρούς αντιπάλους (Ζβέρεφ, Σίνερ, Ρουντ) και ήδη βρέθηκε στη θέση Νο 7 της παγκόσμιας κατάταξης. Ηταν εκτός δεκάδας. Τώρα μπήκε ξανά μέσα σε αυτή και όπως είπε ο αντίπαλός του στον τελικό, ο Ρουντ,   «επέστρεψες εκεί όπου ανήκεις».

Ολα τα ανωτέρω έχουν τη σημασία τους. Περισσότερο από τα πολλά χρήματα που κερδίζει ο Τσιτσιπάς. Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνον οι τραπεζικοί λογαριασμοί αλλά να κάνει ο έλληνας τενίστας κάτι που χρωστά στον εαυτό του: να κατακτήσει ένα τρόπαιο Γκραν Σλαμ. Το χώμα λες και είναι η επιφάνεια που του ταιριάζει – το αντιλαμβάνονται όλοι αυτό. Ηταν το Μόντε Κάρλο. Μια διοργάνωση που έχει κοινά με το επερχόμενο (τέλη Μαΐου) Ρολάν Γκαρός. Πάνω κάτω αντίστοιχες δυσκολίες θα βρει μπροστά του ο Τσιτσιπάς και ασφαλώς τενίστες πρώτης γραμμής και πρώτης δεκάδας, όπως αυτοί που τέθηκαν απέναντί του τις προηγούμενες ημέρες.

Πρόκειται, συνεπώς, για κάτι σαν επανεκκίνηση καριέρας για τον Στέφανο; Ενα σημείο καμπής; Δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα αυτό. Ισως πάλι να βρέθηκε σε τοπ φόρμα, στην καλύτερη δυνατή κατάσταση. Στο χέρι του είναι να διατηρήσει αυτή την εικόνα  ή και να γίνει παραπάνω αξιόπιστος. Γιατί ο Τσιτσιπάς, μοιάζει να πάσχει από το σύνδρομο της αστάθειας. Η σωστή προσέγγιση των αγώνων στον αθλητισμό πολλές φορές είναι κάτι το μείζον. Αν τους διαχειρίζεται με ακρίβεια, προχωράς. Αλλά ο τενίστας με τα τόσα προσόντα και τις υψηλές δυνατότητες, ορισμένες στιγμές εγκλωβίζεται στη δίνη των αναζητήσεών του και αδυνατεί να βγάλει στο (όποιο) τερέν τον καλό του εαυτό. Στο Μόντε Κάρλο μαζί με τη σκόνη που συνδυάζεται με το χώμα, τίναξε και τις αλυσίδες που τον κρατούν ακίνητο. Εδειξε ανανεωμένος.. Αν στο εγγύς μέλλον παρουσιαστεί με αυτοπεποίθηση και όχι με έπαρση, τότε μπορεί να δικαιώσει όσους επιμένουν πως έχει τα φόντα να αναρριχηθεί ακόμη ψηλότερα.