Αγάπη διαρκείας…

Το ποδόσφαιρο κλέβει πάντα την παράσταση. Κλασικό μεν, αλλά αδιαμφισβήτητο ότι αυτό είναι ο βασιλιάς των σπορ. Υπάρχουν όμως και τα υπόλοιπα αθλήματα. Γίνεται κι εκεί μια μεγάλη προσπάθεια. Από όλους. Ο ανταγωνισμός σπουδαίος. Τα όσα είδαμε στο φάιναλ φορ του βόλεϊ ανδρών θύμισαν παλιές καλές στιγμές του. Γεμάτο γήπεδο, σασπένς, μεγάλες φάσεις, συγκλονιστικό φινάλε. Ενας νικητής. Αυτή τη φορά ήταν ο Ολυμπιακός. Αξιος συγχαρητηρίων ο Μίλωνας που άγγιξε το τρόπαιο, αλλά σε έναν τελικό ένας κερδίζει.
Οι Ερυθρόλευκοι συνέχισαν την πορεία τίτλων. Η τροπαιοθήκη τους μεγάλωσε, ενώ τις ίδιες ώρες είδαν την ομάδα χάντμπολ στις «4» του European Cup και την ομάδα γυναικών στο πινγκ πονγκ να κατακτά το πρωτάθλημα. Για όλα βέβαια κάποιος πληρώνει και έρχονται οι διακρίσεις για τον Ολυμπιακό. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Βαγγέλη Μαρινάκη. H στήριξη που με κάθε τρόπο προσφέρει έχει εκτοξεύσει τον σύλλογο του Πειραιά. Δεν είναι μικρό πράγμα ούτε πολλοί άλλοι στην Ευρώπη (αν εξαιρέσεις ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Μπενφίκα και παλαιότερα η ΤΣΣΚΑ Μόσχας) έχουν καταφέρει τόσα πολλά σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε άνδρες και σε γυναίκες. Οι ελληνικοί σύλλογοι, με βάση το ποδόσφαιρο, είναι πολυαθλητικοί. Η διάρκεια στις επιτυχίες, η ανάδειξη των ακαδημιών και νέων αθλητών δεν είναι απλή υπόθεση. Οταν μάλιστα η χώρα εδώ και 15 χρόνια είναι ακόμη σε μνημονιακή κατάσταση και τα λεφτά για τον αθλητισμό είναι ελάχιστα και οι χορηγοί δεν μπορούν να στηρίξουν τόσο όσο παλιά, τότε γίνεται αντιληπτό ότι η κατάσταση είναι δύσκολη.
O κόσμος θέλει να είναι δίπλα, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο. Οι αποστάσεις από την Ευρώπη τόσο στα σπορ όσο και στην υπόλοιπη ζωή μεγαλώνουν. Η Εθνική Ποδοσφαίρου έχει χάσει το τρένο. Η Εθνική Μπάσκετ παλεύει κάθε φορά, αλλά είναι μακριά από τις διακρίσεις από το 2009. Ορθιο στέκεται μόνο το πόλο. Χωρίς χρήματα δεν γίνεται. Ο αθλητισμός έχει γίνει σε μεγάλο ποσοστό ημιεπαγγελματικός ή απλά ερασιτεχνικός. Αν δεν ήταν τα λεφτά από παράγοντες που ξοδεύουν από την προσωπική τους περιουσία, τότε τα πράγματα θα ήταν χειρότερα σε μια χώρα που είναι από τις μικρές της Ευρώπης, αλλά πάντα αγαπούσε και προσπαθούσε για τα σπορ. Απλά είναι τα πράγματα…













