Μέτωπο

Αναμφίβολα η διεθνής και απερίφραστη καταδίκη του στυγερού τρομοκρατικού χτυπήματος στη Μόσχα είναι ο ελάχιστος μα και αναγκαίος δημοκρατικός παρονομαστής. Μια τέτοια τρομακτική ενέργεια έχει ως στόχο τη διασάλευση της έννομης τάξης, της κανονικότητας και όπως έδειξε έχει και αιματηρό απολογισμό.

Υπό αυτή την έννοια ένα αρραγές μέτωπο είναι προϋπόθεση για να μη μείνουν αναπάντητα τέτοια γεγονότα. Και κυρίως να μην εμφιλοχωρήσει ο φόβος και η επισφάλεια στις κοινωνίες μας. Με την ίδια ευκολία που το ισλαμικού τύπου τέρας δολοφονεί σήμερα στη Μόσχα, αύριο θα το πράξει σε μια δυτική πόλη, όπως και το έχει κάνει. Αρα ούτε ίσες αποστάσεις χωρούν ούτε σχετικοποιήσεις.

Απόλυτα δε θετικό είναι πως από την πρώτη στιγμή και η χώρα μας συντάχθηκε με τη διεθνή καταδίκη και εξέφρασε συμπαράσταση στους πολίτες. Κατέδειξε πως οι κόκκινες γραμμές της ειρήνης, της ασφάλειας και της συνύπαρξης είναι ίδιες και για εμάς και εξόχως έντονες και απαραβίαστες σε κάθε ασύμμετρη απειλή.

Η τρομοκρατία αυτού του τύπου και γενικώς είναι μια βόμβα στα θεμέλια των κρατών και πέραν των αιματηρών απολογισμών θέτουν σε διακινδύνευση έναν κατακτημένο τρόπο ζωής. Οι σκηνές φρίκης από το θέατρο της Μόσχας εικονογραφούν και την άβυσσο που μας χωρίζει από τους στυγερούς μακελάρηδες και τον δολοφονικό κυνισμό τους. Αν κάτι χωρίζει τις κοινωνίες μας από τον Μεσαίωνα είναι μια σειρά κατακτήσεων αλλά και ορίων ανοχής. Η δυτική δημοκρατία έχει χώρο αλλά και όρια.