H διαφορετικότητα δεν είναι τροχοπέδη

Η χθεσινή μέρα ήταν μία από αυτές όπου ο ΟΗΕ επέλεξε για να γιορτάσει περισσότερες από μία Παγκόσμιες και Διεθνείς Ημέρες. Ετσι, στη μακρά λίστα, μαζί με την Ημέρα Ποίησης, την Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων, την Ημέρα Δασών αλλά και Παγετώνων, χθες γιορτάστηκε και η Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down. Και όχι τυχαία. Πρόκειται για την πιο συνηθισμένη χρωμοσωμική διαταραχή στους ανθρώπους, με ένα επιπλέον χρωμόσωμα στο 21ο ζευγάρι (Τρισωμία 21). Αυτός ο… αριθμητικός πλεονασμός καθόρισε και τον εορτασμό στις 21 Μαρτίου (21/3).

Μα πώς γιορτάζεται αυτή η μέρα; Σκοπός, όπως αναφέρεται, είναι η πληροφόρηση, η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση για θέματα που αφορούν στο Σύνδρομο Down αλλά και να μπει ένα τέλος στον φόβο και την άγνοια. Η ουσιαστικότερη, όμως, εξάλειψη των προκαταλήψεων – που κάποτε κρατούσαν τα παιδιά με σύνδρομο Down κλεισμένα στα σπίτια υπό τον φόβο του τι θα πει η γειτονιά κι ο κόσμος – είναι τα παραδείγματα των ατόμων που έχουν καταφέρει να αντιμετωπίζονται ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας. Ατομα που έχουν καταφέρει να περνούν σχεδόν απαρατήρητα στα… ραντάρ της «φυσιολογικής» ζωής, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι δεν μπορούν να εργαστούν ή ότι δεν έχουν άποψη.

Οπως η πρώτη νηπιαγωγός με σύνδρομο Down στην Ελλάδα. Η Μαρία Νίτσα από την Καστοριά, η οποία πριν από περίπου τρία χρόνια αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών της Φλώρινας. Ή η πρώτη δασκάλα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση της Βραζιλίας, η Ντέμπορα. Πήγε σε τυπικό σχολείο, παρέα με «φυσιολογικά» παιδιά, κατάφερε να αποφοιτήσει και να κερδίσει επάξια τον τίτλο της πρώτης δασκάλας με σύνδρομο Down στη χώρα της Νότιας Αμερικής.

Αλλά και ο Πάμπλο Πινέδα από την Ισπανία, ο οποίος έμαθε ότι έχει σύνδρομο Down σε ηλικία επτά ετών. Διανύοντας, πλέον, την πέμπτη δεκαετία της ζωής του έχει συνηθίσει να… μαζεύει ακαδημαϊκούς τίτλους – είναι ο πρώτος κάτοχος με σύνδρομο Down, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, πανεπιστημιακού τίτλου στην Ψυχολογία της Εκπαίδευσης, έχει λάβει το πτυχίο του εκπαιδευτικού πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι σημαντικότεροι τίτλοι, όμως, είναι αυτοί της πορείας του στη ζωή, που περιλαμβάνουν ταξίδια σε διάφορα μέρη του κόσμου αλλά και συμμετοχή σε ταινία, όπου υποδύεται έναν απόφοιτο πανεπιστημίου με σύνδρομο Down – ένας ρόλος που ταιριάζει… γάντι με την πραγματική του ζωή.

Ακόμη, όμως, και στον χώρο της ομορφιάς, κορίτσια με το σύνδρομο «σπάνε» τα ταμπού και πρωταγωνιστούν σε καμπάνιες, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων οίκων μόδας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της 22χρονης σήμερα Ελι Γκόλντστιν. Κι όμως, όταν το νεαρό κορίτσι από τη Βρετανία γεννήθηκε το 2001, οι γιατροί δεν έδιναν καμία ελπίδα στους γονείς της για μια «φυσιολογική» ζωή, είπαν ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να περπατήσει ή να μιλήσει. Από νωρίς τους διέψευσε, ακολουθώντας τα όνειρά της: στα 15 της χρόνια ξεκίνησε να ασχολείται με το μόντελινγκ για να φτάσει το 2019 να επιλεγεί από την Gucci για καμπάνιες της και να ποζάρει για το εξώφυλλο της Vogue.

Χρόνια πολλά, λοιπόν, στα άτομα με σύνδρομο Down που αυτό το ένα επιπλέον χρωμόσωμα τους κάνει ξεχωριστούς αλλά κυρίως σε όλους εμάς που πρέπει να μάθουμε πως αυτή η διαφορετικότητα δεν είναι τροχοπέδη.