Σκαμμένοι{CR} σαν βουνά

Ο βιοτεχνολόγος Ματία Γκέρλι είναι επικεφαλής διεθνούς μελέτης – αφορά βλαστοκύτταρα που λαμβάνονται από ζωντανά έμβρυα. Είναι τα πρώτα μικρο-όργανα ανθρώπινου εμβρύου που αποκτήθηκαν χωρίς να προκληθεί καμία βλάβη στο μελλοντικό μωρό ή στη μητέρα του. Αυτά τα τρισδιάστατα αντίγραφα εντέρου, νεφρών και πνευμόνων του εμβρύου ανοίγουν τη δυνατότητα διάγνωσης και θεραπείας συγγενών ασθενειών πριν απ’ τη γέννηση και μελέτης σταδίων της ανθρώπινης ανάπτυξης που ήταν δύσκολο να προσπελαστούν μέχρι τώρα.

Οι ιστορικοί που ανακαλύπτουν έναν ελάχιστα εξερευνημένο τομέα είναι ελάχιστοι. Στην περίπτωση του Μισέλ Παστουρό είναι η ιστορία των χρωμάτων.  «Στα λατινικά, οι χρωματικοί όροι ήταν πάντα επίθετα. Ενας Ρωμαίος δεν έλεγε: Μου αρέσει το κόκκινο, έλεγε: μου αρέσουν τα κόκκινα λουλούδια». Τι θα σκεφτόταν ένας αρχαίος Ρωμαίος σήμερα; «Θα του φαινόταν περίεργο να βλέπει τόσο μπλε, τόσο μαύρο και τόσο πράσινο που δεν υπήρχε στην εποχή του. Θα αναρωτιόταν: Πού είναι το λευκό;»

Τα στοιχεία το δείχνουν: Η Νορβηγία είναι δεύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά τις οικονομικές ευκαιρίες, το μορφωτικό επίπεδο, την υγεία και την πολιτική ενδυνάμωση των γυναικών. Η φωτογραφία το αποδεικνύει: Για πρώτη φορά όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στη Βουλή της Νορβηγίας έχουν μια γυναίκα αρχηγό κόμματος – κόμματα της Δεξιάς, του Κέντρου, της Αριστεράς. Είναι μια μοναδική στιγμή για τις γυναίκες, για τη σκανδιναβική χώρα και την πολιτική της ζωή.

Πριν από λίγες ημέρες, 16 επιστήμονες κλήθηκαν να αποφασίσουν εάν ο πλανήτης έχει εισέλθει επίσημα σε μια νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο, που χαρακτηρίζεται από τη ρύπανση που προκαλεί ο άνθρωπος. Η πλειοψηφία τάχθηκε εναντίον, προκαλώντας αντιδράσεις. Ο γενικός γραμματέας της Διεθνούς Ενωσης Γεωλογικών Σπουδών Σταν Φίνεϊ προτείνει μια πρακτική λύση: Να μη θεωρηθεί η Ανθρωπόκαινος ως εποχή, αλλά ως γεωλογικό γεγονός, που θα συνεχίσουμε να παρατηρούμε. Εν τω μεταξύ, ασχέτως ονομασίας, οι άνθρωποι συνεχίζουμε να ρυπαίνουμε.

Στην πρώτη σκηνή της ταινίας «Υπάρχει ακόμα αύριο» η ηρωίδα τρώει ένα χαστούκι από τον σύζυγό της μόλις του λέει «καλημέρα». Είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Πάολα Κορτελέζι, γνωστή μέχρι σήμερα ως κωμικός. Η επιτυχία της ταινίας που αναφέρεται στην ενδοοικογενειακή βία στην Ιταλία ήταν αναπάντεχη. Εκατομμύρια Ιταλοί σπεύδουν να τη δουν – το 45% άνδρες. Προκαλεί πολλές συζητήσεις. «Κατάλαβα ότι κάθε Ιταλός αναγνώρισε ένα μικρό κομμάτι της οικογένειάς του», λέει. «Οχι απαραίτητα βία, αλλά συγκεκριμένες στάσεις απέναντι στα κορίτσια και τις γυναίκες».

Στη Θεσσαλονίκη αυτές τις μέρες δοκιμάστηκε η προσήλωσή μας στα δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης. Ηταν μια Γαλλίδα, όμως, η διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό, εκείνη που τα υπερασπίστηκε καλύτερα. «Η Δημοκρατία είναι ένας θεσμός υπέροχος που μας καλεί να συμβιώνουμε με άτομα, με διαφορετικές απόψεις από τις δικές μας», έγραψε. «Και ο Σταυρός δεν είναι μόνον ένα σύμβολο πίστης, αλλά και ένας συμπεριληπτικός τόπος και ένας εν κινήσει τρόπος που αγκαλιάζει τον πάσχοντα άνθρωπο, τον εσαεί ξένο».