Ολυμπιακός

Αύριο κλείνει 99 χρόνια ζωής. Του χρόνου έναν αιώνα – αναμένονται δε εκδηλώσεις ανά την Ελλάδα και γιορτή ασύνορη από τους απανταχού οπαδούς του. Αν πεις για αιώνιο έφηβο, ασφαλώς και θα φαντάζει με αφόρητη κοινοτοπία. Γιατί ο Ολυμπιακός είναι πολύ παραπάνω από μια κλισαδούρα. Ιδού: Είναι τα απομεσήμερα στο «Γ. Καραϊσκάκης» με θέα το γαλάζιο του Σαρωνικού και την ορμή των κυμάτων να θυμίζει την αντίστοιχη των ερυθρόλευκων μαχητών στο χορτάρι… Είναι εκεί που σπάνε τα σύνορα των κοινωνικών τάξεων. Απλά γιατί μπορείς να δεις με την κόκκινη φανέλα από έναν πρωθυπουργό ή διαπρεπή επιστήμονα, έως έναν εργάτη ή άνθρωπο του μεροκάματου με ελλιπή μόρφωση…

Είναι τα ατέλειωτα βράδια δόξας. Οταν παρακολουθείς την ομάδα κάθε τμήματος να ξεπερνά τα όριά της, να φτάνει σε εντυπωσιακές νίκες και να γίνεται σημείο αναφοράς ανά την Ευρώπη ή και τον κόσμο όλο…

Είναι οι τεράστιες μεταγραφές ποδοσφαιριστών ή άλλων αθλητών που φόρεσαν τη φανέλα του. Ηχηρά μπαμ ακούστηκαν τα καλοκαίρια. Από τον Ντέταρι και τον Προτάσοφ έως τον Τζιοβάνι και τον Ριβάλντο. Και από τον Τσόρι και τον Τουρέ, έως τον Ποντένσε, τον Ελ Αραμπί και τον Βαλμπουενά.

Είναι οι Ελληνες που άφησαν το στίγμα τους και έγιναν σύνθημα στα χείλη των οπαδών. Ο Σάββας. Ο Μπέμπης. Ο Μουράτης. Ο Γραμματικόπουλος. Ο Δαρίβας. Ο Δεληκάρης. Ο Αναστόπουλος. Ο Κελεσίδης. Ο Καραπιάλης. Ο Φορτούνης. Μια αλυσίδα ατέλειωτη, διαμάντια αληθινά που έλαμψαν και φώτισαν τα όνειρα γενιών και γενιών. Πόσοι, αλήθεια, δεν αγάπησαν το ποδόσφαιρο βλέποντάς τους να ζωγραφίζουν στο πράσινο χαλί;

Είναι το μπάσκετ και τα ευρωπαϊκά. Η γενιά των Ελληνοαμερικανών. Ο Γιατζόγλου και ο Καστρινάκης. Οι τελικοί Κυπέλλου στο Καλλιμάρμαρο, τα ραντεβού μιας άλλης εποχής. Αργότερα το Παπαστράτειο πριν φτάσουμε στο σημερινό θαύμα στο ΣΕΦ. Ο Ζάρκο. Ο Τάρπλεϊ. Ο Ιωαννίδης. Ο Ρίβερς. Ο Σιγάλας. Ο Φασούλας.
Ο Πρίντεζης. Ο Σπανούλης.

Είναι τα καρφώματα στο βόλεϊ. Που όταν έδινε μάχες για τον ευρωπαϊκό θρόνο στο φαληρικό γήπεδο, οι εξέδρες γέμιζαν κόσμο και έφευγαν έχοντας απολαύσει υψηλού επιπέδου θέαμα από αστέρες του φιλέ. Ο Λάιος, ο Πολύζος, ο Τριανταφυλλίδης, ο Ντράγκοβιτς, ο Μουστακίδης. Αλλά και η μετρ της πάσας, η Χριστοδούλου, για να ρίξουμε και ματιά στις γυναίκες και το δικό τους ευρωπαϊκό.

Είναι οι κολυμβητές που ενίοτε μοιάζουν με κριστ κραφτ στις πισίνες. Η Ρουσάκη. Η Δάρα. Ο Στίβενσον. Ο Γιαννιώτης.Είναι το πόλο. Που φλερτάρει με τρεμπλ και το κατορθώνει γιατί οι Ερυθρόλευκοι είναι ο μεγαλύτερος πολυαθλητικός σύλλογος και το επιβεβαιώνει σε κάθε στροφή, σε κάθε …χεριά της ιστορίας του. Ο Ανδρέας Γούνας. Ο Σπύρος Καπράλος. Ο Αντώνης Αρώνης. Ο Κυριάκος Γιαννόπουλος. Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου. Ο Γιάννης Φουντούλης. Ο Θοδωρής Βλάχος. Ο Ντίνος Γεννηδουνιάς. Ο Αγγελος Βλαχόπουλος. Η Δήμητρα Ασιλιάν. Η Ευτυχία Καραγιάννη. Η Αλκηστη Αβραμίδου. Οι αδελφές Πλευρίτου. Η Νικόλ Ελευθεριάδου. Είναι οι 21 νεκροί του. Τι κι αν η τραγωδία της θύρας έγινε δεκαετίες πριν, στις 8 Φεβρουαρίου του ’81; Στιγμή της ιστορίας του και κάτι που αγγίζει γενιές και γενιές, μεγαλώνοντας την αγάπη και την πίστη στον σύλλογο.

Είναι, τέλος, μια ομάδας που τη γνωρίζουν όλοι από έξι γράμματα: Θρύλος!