Παράγοντες

Επιβεβαιώνει πως στην ανάγνωσή τους ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα γαλάζια ποσοστά στην επερχόμενη κάλπη των ευρωεκλογών δεν βρίσκεται στις κινητοποιήσεις κατά των μη κρατικών ΑΕΙ ή στις ιερές διαμαρτυρίες για την ισότητα στον πολιτικό γάμο. Ούτε ελλοχεύει στις σκιές για το επίπεδο της προστασίας των προσωπικών δεδομένων που δημιουργεί η μαζική αποστολή διαφημιστικών e-mails από μια νεοδημοκράτισσα ευρωβουλευτή. Κρύβεται στις αποδείξεις των σουπερμάρκετ.

Σύμφωνα με ένα παλιό αξίωμα της ελληνικής εκλογικής συμπεριφοράς, η παραπάνω ανάλυση δεν είναι λάθος, μια και η πλειονότητα των ψηφοφόρων ψηφίζουν με κριτήριο την οικονομική τους κατάσταση.

Ωστόσο, όσοι την επικαλούνται προκειμένου να υποβαθμίσουν τους υπόλοιπους παράγοντες οι οποίοι ενδέχεται να επηρεάσουν την αξιολόγηση των κυβερνώντων από την κοινή γνώμη παραβλέπουν έναν άλλον αποδεδειγμένο από τη μεταπολιτευτική εμπειρία κανόνα: αυτόν που θέλει τα προβλήματα και τις κοινωνικές αντιδράσεις να λειτουργούν αθροιστικά από ένα σημείο και μετά – ειδικά στις δεύτερες τετραετίες. Η κυβέρνηση διανύει πλέον την περίοδο που δεν μπορεί να βγει από ένα μέτωπο χωρίς ανεξίτηλα σημάδια. Οι δημοσκόποι βλέπουν στις έρευνές τους πως κάθε γεγονός έχει πολιτικές προεκτάσεις. Βαραίνουν πια και τα ψώνια της εβδομάδας και η κατάσταση του κράτους δικαίου.