Οι κουκουλοφόροι και οι μολότοφ

Σε όλες τις μεγάλες κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, ανυπεράσπιστοι χώροι γίνονται άθυρμα των γνωστών κουκουλοφόρων με τις μολότοφ. Δυνάμεις που δήθεν επικοινωνούν με τα κινήματα του προοδευτισμού συναντιούνται στον βίαιο αντισυστημισμό – με στόχους προφανείς: τα ανυπεράσπιστα κτίρια των πανεπιστημίων και τους αστυνομικούς, με τους οποίους εμφανίζονται να έχουν προσωπική βεντέτα.

Από το 2008, με τα έκτροπα στην Αθήνα ύστερα από τον φόνο του Γρηγορόπουλου και, στη συνέχεια, με τις επιθέσεις κατά της Βουλής, τις καταστροφές σε κτίρια και καταστήματα έπειτα από κάθε συγκέντρωση, με τον εμπρησμό της Μαρφίν που είχε αποτέλεσμα τον θάνατο τριών εργαζομένων και με την πυρπόληση του κινηματογράφου Αττικόν και κτιρίων στη Στοά του Βιβλίου, οι μπάχαλοι κουκουλοφόροι έκαναν αισθητή την παρουσία τους στη μεγάλη κρίση της δημοκρατίας που έφερε στην εξουσία τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η Αστυνομία τότε αποδείχτηκε ανίκανη να τους ελέγξει – είτε επειδή χρησιμοποιούσαν τον κύριο όγκο των διαδηλώσεων για να εμφανίζονται είτε επειδή δεν είχε την ικανότητα. Σήμερα, ο ίδιος χώρος, με περισσότερο βίαιες πρακτικές και επιπλέον με την υποστήριξη μιας λούμπεν παραβατικότητας, επιχειρεί να ανακτήσει το χαμένο έδαφος – και θα το ανακτήσει αν η Αστυνομία συνεχίσει να τους αντιμετωπίζει παθητικά. Επειδή η πόλη δεν αντέχει ένα νέο μέτωπο βίαιης παραβατικότητας, οι υπεύθυνοι ας σκεφτούν πώς θα αντιδράσουν.