Μουσική Τράπουλα

«Saviors»

Green Day

Στις 19 Ιανουαρίου, εν μέσω τυμπανοκρουσιών, κυκλοφόρησε το  14ο στούντιο άλμπουμ του αμερικανικού συγκροτήματος. Το «Saviors» ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας και στο Λος Αντζελες. Με την κυκλοφορία του το «Saviors» κατέκτησε την τέταρτη θέση του Billboard 200 και την πρώτη στα Official Charts του Ηνωμένου Βασιλείου ενώ παρόμοια ήταν και η κριτική αποδοχή.

Το καλιφορνέζικο συγκρότημα κατάφερε να παρουσιάσει εξαιρετικό υλικό που δείχνει την ικανότητά τους να ενσωματώνουν τον κοινωνικό τους λόγο σε κάλλιστα τραγούδια. Το NME το χαρακτήρισε το καλύτερο άλμπουμ των Green Day από το «American Idiot». Ενδεχομένως λίγο υπερβολικό αλλά ας κριθούν από τη ροκ ιστορία. Και οι Green Day και το περιοδικό NME.

Οι «Σωτήρες» κάνουν για μια ακόμη φορά αυτό που ξέρουν πολύ καλά. Βαριά, θορυβώδη power pop υπό την καθοδήγηση του μακροχρόνιου φίλου τους Rob Cavallo. Τον παραγωγό που βοήθησε να βελτιώσουν τον ήχο τους. Oι garage rockers παρουσιάζουν πληθωρικές μελωδίες και γοητευτικές μπαλάντες, χωρίς όμως να μιμείται το παρελθόν του. Rock ‘n’ roll ισοβίτες, μεσήλικοι πλέον, εκνευρισμένοι από όσα συμβαίνουν γύρω τους, που συνεχίζουν όμως να βρίσκουν διέξοδο στη μουσική. Και το σημαντικό είναι ότι η ηλικία τους δεν τους έχει κάνει υπερβολικά συντηρητικούς ή υπερβολικά νοσταλγικούς.

Οι Green Day στη νέα τους εργασία μπορεί να θυμούνται το παρελθόν τους αλλά παράλληλα παρουσιάζονται μυώδεις και δυνατοί με τέτοιον τρόπο που μετριάζουν τις παρατεταμένες πανκ επιρροές τους χωρίς αυτό να τους κάνει κουραστικούς ή αργούς. Ακούγονται περισσότερο καθαροί και δυνατοί και ίσως εδώ να παίζουν ρόλο τα αιχμηρά ποπ ένστικτα του Bille Joe Armstrong . Η ηλικία μπορεί να μειώνει το βρυχηθμό των Green Day, αλλά έχει επίσης ενισχύσει το τραγούδι τους, και αυτός είναι αρκετός λόγος για να τους δώσει την απαραίτητη ώθηση για το μέλλον.

Οι Green Day προσπαθούν να ανταποκριθούν σε αυτόν τον εξαιρετικά φιλόδοξο τίτλο του άλμπουμ. Και τα καταφέρνουν χωρίς να είναι επιτηδευμένοι, συνεχίζουν να ακούγονται ως οι πιο… ευγενικοί punks των Ηνωμένων Πολιτειών.

«Until We Meet Again»

Sy Smith

Εξι χρόνια χρειάστηκαν να συναντηθούμε και πάλι με την αμερικανίδα τραγουδίστρια, αλλά η αναμονή άξιζε τον κόπο. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία από τις πιο σκληρά εργαζόμενες γυναίκες στη σόουλ μουσική και από τις πλέον έξυπνες. Εχει περιοδεύσει ως singer  backup όσο και quest τραγουδίστρια με Whitney Houston, Chaka Khan, Meshell Ndegeocello και Chris Botti για να αναφέρουμε μερικούς. Επίσης έχει γράψει τραγούδια για τους Macy Gray, Mya, The Brand New Heavies και άλλους. Επίσης, έχει ηχογραφήσει και έξι προσωπικά άλμπουμ.

Το προσωπικό στυλ είναι μείγμα funk και soul, το οποίο καταθέτει απλόχερα και πλουσιοπάροχα στο «Until We Meet Again», το πιο τακτοποιημένο άλμπουμ της Smith μέχρι σήμερα. Κατορθώνει να θαμπώσει με τη ρευστότητα της φωνής της, η οποία παραμένει πάντοτε λαμπερή και έτοιμη να σαγηνεύσει.