Quo Vadis ΣΥΡΙΖΑ;

Είναι πανθομολογούμενο ότι οι προσεχείς ευρωεκλογές θα αποτελέσουν σημείο καμπής και για τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Ας προσπαθήσουμε να χαρτογραφήσουμε τα πολιτικά νερά στα οποία θα διεξαχθούν.

-Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κοντόφθαλμες και λαθεμένες πολιτικές στο ενεργειακό κυρίως αλλά και στο μεταναστευτικό έχουν φέρει πλατιά μεσαία στρώματα σε οικονομική δυσπραγία και συνεπακόλουθη δυσαρέσκεια από την οποία αναμένεται να βγουν κερδισμένα λαϊκιστικά κόμματα της Ακροδεξιάς.

Σε εθνικό επίπεδο, η κυβέρνηση συνεχίζει να χτίζει βήμα – βήμα όλα αυτά που χαρακτηρίζουν ένα καθεστώς. Και μπορεί η δυσαρέσκεια να της αφήνει κάποιες δημοσκοπικές γρατζουνιές, κυριαρχεί ωστόσο λόγω τριών κυρίως παραγόντων:

– το μιντιακό σύστημα συνεχίζει να τη στηρίζει και να διαμορφώνει την κοινή γνώμη. Ακόμη και οι καταγγελίες για το κράτος δικαίου στην Ευρωβουλή αντιμετωπίζονται ως ανθελληνική προπαγάνδα. Ή κορυφαία ζητήματα, όπως η κατάταξή μας στη διαφθορά, περνούν κάτω από τα «ραντάρ» της ενημέρωσης.

Και ερχόμαστε στον δεύτερο παράγοντα που είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας χαμηλών προσδοκιών. Ας μην ξεχνάμε ότι η τελευταία γενιά μεγάλωσε μέσα στα χρόνια της κρίσης και δεν έχει σημεία αναφοράς για τις κατάλληλες συγκρίσεις.

Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει φυσικά με την κατακερματισμένη αντιπολίτευση. Μπορεί κάθε κόμμα να έχει τα δικά του ιδιαίτερα προβλήματα, ωστόσο μιλώντας τώρα για το κόμμα μου, τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θα πρέπει να ξεφύγουμε από τον παράγοντα «ΤΙΝΑ» που επικρατεί στη σκέψη της πλειονότητας των πολιτών: «There is no alternative».

Οι ψηφοφόροι δεν μας θεώρησαν έτοιμους να κυβερνήσουμε στις προηγούμενες εθνικές εκλογές. Είναι προφανές ότι σήμερα έχουμε έναν λόγο παραπάνω να χτίσουμε την αξιοπιστία μας. Δεν ισχύει αυτό που συχνά λέγεται «δεν γίνεται αντιπολίτευση». Τελευταία έρευνα του Vouli watch κατέδειξε πρωτιά σε κοινοβουλευτική δραστηριότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ με διαφορά από το δεύτερο κόμμα. Ο κόσμος όμως αντιλαμβάνεται ως αναποτελεσματική την αντιπολίτευση όταν το μήνυμα είναι ασαφές ή θολό ή επιπόλαιο. Ή όταν για παράδειγμα η -ορθώς- επιχειρούμενη στροφή προς σύγχρονη Κεντροαριστερά δείχνει στιγμές να μπερδεύεται με αντιλήψεις από το παρελθόν.

Πρέπει επίσης να προσπαθήσουμε να επιβάλουμε τη δική μας ατζέντα ως αντιπολίτευση -δεν είναι εύκολο- αντί να συρόμαστε ασθμαίνονοντας πίσω από τις κυβερνητικές επιλογές. Είναι ζητήματα που ελπίζω θα επιλύονται στον δρόμο για το συνέδριο. Ωστόσο,

προλαβαίνουμε να ξανασυστηθούμε ως τις ευρωεκλογές; Ο χρόνος είναι υπερβολικά λίγος, οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε να χτίσουμε σε βάθος χρόνου τον εναλλακτικό πόλο για τους προοδευτικούς πολίτες που και σήμερα, παρά την πολιτική της κυριαρχία, η φυσιογνωμία της Δεξιάς παραμένει γι’ αυτούς αποκρουστική.

Ο Συμεών Κεδίκογλου είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ν. Ευβοίας, τομεάρχης κλιματικής κρίσης και πολιτικής προστασίας