Πολιτική αυτονομία και ανοιχτές θύρες

Δεν έχουν δικαίωμα οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου να υποβαθμίσουν ή να αγνοήσουν την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία της νεο-Δεξιάς. Είτε με τη μορφή της επανάκαμψης των ακραίων εκφάνσεών της, είτε με τη μορφή της σύγχρονης και φιλελεύθερης εκδοχής της. Είναι μια ηγεμονία που οικοδομείται πάνω σε μια κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Κατάκοπη από το σπιράλ των κρίσεων και τον εφιάλτη των φυσικών καταστροφών. Ανασφαλής από τη μάστιγα της ακρίβειας και της αποδιάρθρωσης του κοινωνικού κράτους. Φοβική απέναντι στην κλιματική κρίση, τον πόλεμο, την κατάρρευση κάθε σταθεράς στη ζωή της που συνεπάγονται τα επιτεύγματα της τεχνολογίας.

Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό, είναι παγκόσμιο και κυρίως ευρωπαϊκό. Ο πολίτης αρκείται στα λίγα και σίγουρα, ακουμπά στην κυβερνητική σταθερότητα, αποδέχεται ευκαιριακές και επιλεκτικές πολιτικές που οξύνουν και πολλαπλασιάζουν τις ανισότητες και που επιβάλλονται με συγκεντρωτικό και αδιαφανή τρόπο διακυβέρνησης. Δεν απασχολεί το ότι το 1% του πληθυσμού κατέχει το 46% του πλούτου που παράγεται στη γη, ή ότι η ευρωπαϊκή αυτάρκεια που στηρίχτηκε στην επιβολή του γερμανικού μοντέλου τρίζει επικίνδυνα; Οτι για πρώτη φορά οι εξελίξεις καθιστούν το «ευρωπαϊκό όραμα» επισφαλές και εν πολλοίς αδιέξοδο; Είναι αλήθεια ότι η Κεντροαριστερά στην Ευρώπη τρέχει πίσω από τα γεγονότα, δεν κατάφερε να εμφανίσει μια  αλτερνατίβα που θα καταστήσει την Ενωση ισότιμο πόλο στον πόλεμο των γεωπολιτικών και οικονομικών αντιπαραθέσεων. Αντιπαραθέσεων που στην περιοχή μας αποκτούν κρίσιμη σημασία και επιβάλλουν τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ελλάδας σ΄αυτές.

Στη χώρα μας ο κεντρικός φορέας που φιλοδοξεί να εκφράσει την Κεντροαριστερά με μια σύγχρονη πρόταση για την ευρωπαϊκή στρατηγική και μια εν δυνάμει εναλλακτική πολιτική απέναντι στη νεοδεξιά κυριαρχία, είναι αναμφισβήτητα το ΠΑΣΟΚ. Για λόγους ιδεολογικοπολιτικής συγκρότησης, ιστορικής διαδρομής και σύγχρονων προοδευτικών ευρωπαϊκών προτάσεων. Ενωμένο, συνεκτικό, πολιτικά αυτόνομο, ανανεωμένο σε πρόσωπα και πολιτικές, με σταθερή ανοδική πορεία έχει τα εχέγγυα και τις προϋποθέσεις να οδηγήσει στη δημοκρατική ανατροπή της κρατούσας συντηρητικής κυριαρχίας.

Σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την ήττα και την εκλογική κατάρρευση ακόμα αναζητεί την οριστική του ταυτότητα. Οφείλουμε σεβασμό απέναντι στις εσωκομματικές του εξελίξεις γιατί δεν παύει να είναι ένας χώρος που στη βάση του εκφράζει σημαντική μερίδα προοδευτικών δυνάμεων. Ανεξάρτητα από τη μέχρι τώρα αλλοπρόσαλλη στάση της νέας ηγεσίας του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ καθώς και τις αναζητήσεις στη Νέα Αριστερά, που αποκλείουν συνεργασίες κορυφής, η συμπόρευση στη δράση μέσα στους θεσμούς απέναντι στην καθεστωτική διακυβέρνηση της ΝΔ ενισχύει την ενότητα και την προοπτική του προοδευτικού κινήματος.

Οι ευρωεκλογές θα είναι αναμφισβήτητα ένας μεσοσταθμός στην πορεία διαμόρφωσης της θετικής εναλλακτικής πρότασης απέναντι στη συντηρητική παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ πορεύεται σ΄αυτές με αυτονόητη την πολιτική του αυτονομία αλλά και τις ανοιχτές θύρες που είναι αναγκαίες για τη δυναμική ενός νέου πλειοψηφικού ρεύματος. Δεν βλέπει κοντόφθαλμα την κατάκτηση της δεύτερης θέσης αλλά τους όρους διαμόρφωσης αυτού του ρεύματος που προϋποθέτουν ένα άλμα μπροστά.