Υπάρχει συνταγή για την ευτυχία;

Κάθε νέα πραγματικότητα είναι συχνά δύσκολη για μια κοινωνία, ειδικά όταν είναι σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, που είναι και κάτω από μεγάλη επιρροή της Εκκλησίας, η οποία στην πλειοψηφία της έχει συντηρητικές απόψεις. Παρ’ όλα αυτά, αρκεί να κοιτάξει κανείς γύρω του σαν έλληνας πολίτης και να αναγνωρίσει αυτό που ήδη υπάρχει. Να συνειδητοποιήσει ότι οι άνθρωποι που επιλέγουν να ζήσουν και να θέλουν να συμβιώσουν με άτομα του ίδιου φύλου είναι γύρω μας και πολύ συχνά έχουν και παιδιά, οπότε έχουμε παραπάνω ευθύνη απέναντι σε αυτά τα παιδιά να τα αγκαλιάσουμε και να μην τα κάνουμε να αισθάνονται ότι έχουν κάνει κάτι λάθος, καθώς είναι απόλυτα αθώα και αμέτοχα στη ζωή που έχουν επιλέξει οι γονείς τους.

Ο σκοπός και η ευθύνη μιας δημοκρατικής χώραςείναι να είναι δίκαιη και συμπεριληπτική η κοινωνία της, χωρίς αποκλεισμούς από θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος, πεποιθήσεων. Πρέπει δηλαδή οι άνθρωποι που αντιτίθενται σε αυτό το νομοσχέδιο να έχουν τη γνώση ότι είναι εναντίον αυτών των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Τη σχέση μας με τη σύντροφό μου/ γυναίκα μου (καθώς έχουμε υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης) τη βιώνουμε ελεύθερα και χωρίς κανένα πρόβλημα. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό οφείλεται στο ότι ο περίγυρός μας αποτελείται από μορφωμένους ανθρώπους, καλλιεργημένους, με σεβασμό στην κοινωνία και με δημοκρατικές πεποιθήσεις. Δηλαδή, δεν συναναστρεφόμαστε άτομα ακραίων θέσεων, οπότε και δεν έχουμε αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα πουθενά. Το γεγονός ότι έχω και μια κόρη που είναι 20 χρονών και που όποιος τη γνωρίζει απλά αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα – με τα προβλήματα και τις αρετές που έχουν τα περισσότερα παιδιά – βοηθάει στο να κατανοήσουν ότι το να έχει μεγαλώσει με μια μητέρα ομοφυλόφιλη δεν κάνει καμία διαφορά.

Το πιο σημαντικό, κλείνοντας, είναι η γνώση και η μόρφωση, σε σχέση με την αποδοχή του διαφορετικού και πιο συγκεκριμένα την αποδοχή ότι δεν υπάρχει συνταγή για την ευτυχία των παιδιών και την εξέλιξή τους στην κοινωνία. Μπορεί να είσαι ο χειρότερος ή ο καλύτερος άνθρωπος σε ό,τι οικογένεια και να έχεις μεγαλώσει. Σημασία έχουν οι αρχές, η αγάπη, ο σεβασμός, η καλοσύνη.

Η Ρεβέκκα Καμχή είναι η ιδιοκτήτρια της αίθουσας τέχνης Rebecca Camhi Gallery.