Αντιφάσεις

Ωστόσο, το παλιό και δοκιμασμένο πολιτικό κόλπο της απόπειρας αλλαγής ατζέντας δεν είναι λύση για κάθε πρόβλημα εσωστρέφειας. Βροντοφωνάζοντας τον πατριωτισμό του ο νέος ΣΥΡΙΖΑ δεν στρέφει τους προβολείς μακριά απ’ τα εσωκομματικά του. Τους ρίχνει πάνω στις αντιφάσεις που τον χαρακτηρίζουν πολύ πριν εκλέξει μια ηγεσία της οποίας οι σημερινές απόψεις δεν συμφωνούν με τις θέσεις της την επόμενη μέρα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της προηγούμενης τετραετίας, το κόμμα προσπάθησε πολλές φορές να ισορροπήσει ανάμεσα στις βάρκες διαμετρικά αντίθετων εκλογικών ακροατηρίων, ώστε να τσιμπήσει μερικές μονάδες στα γκάλοπ, χωρίς να συνειδητοποιεί πως τέτοιες ασκήσεις πολυσυλλεκτικότητας έχουν μεγάλο βαθμό δυσκολίας – αφού οι ψηφοφόροι και της μιας και της άλλης πλευράς τείνουν να προτιμούν όποιον εκλαμβάνουν ως ορίτζιναλ εκφραστή τους.

Το αφήγημα της «αξιόπιστης προοδευτικής και πατριωτικής δύναμης ευθύνης», στο οποίο καταφεύγει ο ΣΥΡΙΖΑ για να προσεγγίσει ομάδες που δεν αποτελούν την παραδοσιακή εκλογική του βάση, έχει ξανακουστεί. Και δεν κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού ούτε όταν ο αφηγητής του θεωρείτο από πολύ περισσότερους απ’ το 23% της κοινής γνώμης γοητευτικός.