Περίπου όπως ο μακαρίτης ο Αλέφαντος

Πιο πολύ κι από την οπαδική βία στην Ελλάδα συζητάμε τις προσπάθειες αντιμετώπισής της κι αυτό μαρτυρά κατά τη γνώμη μου και την ίδια την άγνοια των αρμοδίων για το πρόβλημα με το οποίο καταπιάνονται. Οι περισσότεροι αρμόδιοι υπουργοί που έχουν κατά καιρούς αναλάβει να οργανώσουν και να φέρουν εις πέρας ένα σχέδιο δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει σε ένα γήπεδο – ποιο δηλαδή είναι το πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Πολλοί πιστεύουν πως το πρόβλημα το έλυσαν κιόλας διότι νομοθέτησαν. Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ Σταύρος Κοντονής. Από τότε που έφυγε από το υφυπουργείο Αθλητισμού (έστω και διά της αναβάθμισής του σε υπουργό Δικαιοσύνης) ο Κοντονής μιλάει για τις επιτυχίες του και την κατάργηση του νόμου του περίπου όπως ο μακαρίτης Νίκος Αλέφαντος που έβγαινε στις εκπομπές της Ελλης Στάη για να διαμαρτυρηθεί γιατί δεν βγαίνει ο διαιτητής Δούρος στο τηλέφωνο. Το παράπονο είναι ίδιο.

Ευεργέτης

Ο Κοντονής εμφανίζεται πάντα όταν υπάρχουν επεισόδια στα γήπεδα σε μια σειρά από ραδιοφωνικούς σταθμούς και τηλεοπτικά κανάλια για να κάνει πάντα το ίδιο πράγμα: να τονίσει ότι για όλα φταίει ο Ολυμπιακός και να ισχυριστεί πως έλυσε το πρόβλημα της βίας, αλλά κάποιοι κακοί (και εντός του πρώην κόμματός του) δεν του το αναγνώρισαν ως εθνική προσφορά. Ως προς την απέχθειά του για τον Ολυμπιακό η στάση του είναι πραγματικά σταθερή: αυτή ήταν και η πυξίδα του όταν έγινε κάποτε υφυπουργός Αθλητισμού. Στην ανάλυση όλων των προβλημάτων του ελληνικού αθλητισμού η απάντηση του Κοντονή ήταν πάντα σαφής: φταίει ο Ολυμπιακός. Μάλιστα τον βοηθούσε να δυναμώσει αυτή του την πίστη και το γεγονός ότι είχε διαλέξει συνεργάτες που έκαναν καριέρα διατυμπανίζοντας την αντιολυμπιακή τους στάση – κάποιοι, όπως ο τότε διευθυντής του γραφείου του και σήμερα διευθύνων σύμβουλος της ΕΠΟ Ιάκωβος Φιλιππούσης, δεν έκρυβαν και την αδιαφορία τους (μην πω απέχθεια) για το ίδιο το ποδόσφαιρο. Αυτό ωστόσο δεν είναι πρόβλημα: ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει για μια ομάδα (ή και για περισσότερες), αρκεί η ανάλυσή του να βοηθήσει ώστε να λυθεί το πρόβλημα. Αν μετά τον Κοντονή και τον περίφημο νόμο του είχαν σταματήσει τα επεισόδια στα γήπεδα θα τον θυμόμασταν όλοι τον τότε υφυπουργό ως ένα είδος εθνικού ευεργέτη. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς.

Προσπάθεια

«Και ο κ. Ορφανός και ο κ. Φλωρίδης είχαν κάνει προσπάθεια, και μετά ήρθε η σειρά μου. Νομοθέτησα αυστηρά μέτρα, τα οποία με προσωπικό κόστος και με αντιδράσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ τότε, τα εφάρμοσα και είχαμε σοβαρότατα και θετικότατα αποτελέσματα. Μπορώ να υπερηφανευτώ για αυτό σήμερα. Είχαμε μια άλλη εικόνα μετά τον έναν χρόνο εφαρμογής των μέτρων γιατί όλοι κατάλαβαν ότι το κράτος δεν παίζει. Οχι η κυβέρνηση, όχι ο υπουργός… το κράτος δεν παίζει» δήλωσε στις τελευταίες του εμφανίσεις μετά τη σταθερή θέση του ότι φταίει ο Ολυμπιακός. «Ερχονται κάποιοι μετά και παίρνουν πίσω τα μέτρα και τα “ξηλώνουν” για να κάνουν τους καλούς στους οικονομικά ισχυρούς που μπορεί και αυτοί με λάθος σκεπτικό να επιζητούν λάθος καταστάσεις» σχολίασε. «Και εγώ είχα πάρει ως μέτρο να σταματήσει το πρωτάθλημα ή να γίνονται αγώνες χωρίς θεατές όταν είχα πρωτοαναλάβει και βρέθηκα μπροστά σε μια κατάσταση πρωτόγνωρη. (…) Τότε, η ΝΔ διά του κυρίου Βρούτση που ήταν τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος – γιατί όλα εδώ πληρώνονται που λέει ο λαός – έβαλε κατά των διατάξεων και δεν μπορείτε να φανταστείτε τους χαρακτηρισμούς που είχα ακούσει» τόνισε. Και σε αυτό το τελευταίο έχει δίκιο. Αλλά δυστυχώς μόνο σε αυτό.

Καλύτερα

«Εγώ πίστευα ότι μετά από αυτό που είχα διαμορφώσει, τα πράγματα θα πήγαιναν πολύ καλύτερα. Είχαμε φτάσει σε μία κανονικότητα που θα φαινόταν όνειρο θερινής νυκτός το 2015 όταν ανέλαβα. Από την επόμενη μέρα όταν έφυγα από το υπουργείο, άρχισε το ξήλωμα. Εφυγα 6 Νοεμβρίου του 2016» είπε. Δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς στα αρχεία του κράτους για να δει τι έγινε στα γήπεδα στην περίοδο Κοντονή και μετά την ψήφιση του νόμου του, που τον καθιστούσε τότε ένα είδος μονάρχη με απόλυτες εξουσίες. Από τον Μάρτιο του 2016 μέχρι τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς που ο Κοντονής έφυγε, είχαμε επεισόδια στο γήπεδο του ΠΑΟ στη Λεωφόρο (δύο φορές), σε ματς ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός για το Κύπελλο (όταν και αποφάσισε τη διακοπή του θεσμού), σε ματς ΠΑΟ – Ολυμπιακός στο βόλεϊ, σε ματς ΠΑΟΚ – Ηρακλής (όπου υπήρχε προσαγωγή 36 ατόμων που αφέθηκαν ελεύθεροι), σε ματς Ατρόμητος – ΑΕΚ όπου είχε υπάρξει εκτεταμένη χρήση χημικών, ακόμα και σε τρία παιχνίδια τού τότε πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής! Είναι αλήθεια ότι ο Κοντονής έκλεισε γήπεδα κι ανέστειλε αγωνιστικές, αλλά οι επιλεκτικές του αποφάσεις πέρασαν στην ιστορία. Μετά τη διακοπή του παιχνιδιού του Κυπέλλου ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός οι οργανωμένοι του ΠΑΟΚ έβγαλαν ανακοίνωση με την οποία τον περιγελούσαν λέγοντας πως οι ίδιοι έκαναν αυτό που ο Κοντονής φοβάται να κάνει, δηλαδή έδιωξαν τον Ολυμπιακό από το γήπεδο: ο τρομερός υφυπουργός δεν έβγαλε κιχ. Να επισημάνω και κάτι ακόμα: με τον περίφημο νόμο του εν ισχύι και πάντα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης έγινε στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου ένας από τους χειρότερους τελικούς Κυπέλλου όλων των εποχών με μαχαιρωμένους οπαδούς, συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, και ρίψεις φωτοβολίδων που μετέτρεψαν το γήπεδο σε πεδίο μάχης. Να σημειωθεί πως όλα αυτά τα επεισόδια γίνονταν τότε εντός του γηπέδου. Ο κατάλογος των επεισοδίων που έγιναν στο διάστημα της μοναρχίας Κοντονή στα πέριξ των γηπέδων, όπως συμβαίνει συνήθως τώρα, είναι τεράστιος.

Νόμος

Ο Κοντονής έχει νομίζω αποσυρθεί από την πολιτική – αν και ποτέ δεν ξέρεις. Δεν διεκδικεί με τις κατά καιρούς δηλώσεις του ψήφους από το ακροατήριο: το πιθανότερο είναι ότι στο θερμοκήπιο που ζει και κινείται πίστευε κι αυτός ότι έλυσε το πρόβλημα. Ο άνθρωπος έχει τη συνείδησή του ήσυχη γιατί έδειξε ως υπουργός μια συνέπεια ως προς το μένος του εναντίον του Ολυμπιακού, και φυσικά νομοθέτησε. Ολοι οι υπουργοί κάνουν το ίδιο: νομοθετούν. Πιστεύουν πιθανότατα πως όντως η λύση του προβλήματος είναι η κατάργηση της βίας με έναν νόμο. Τον Κοντονή κατά βάση τον συμπονώ: ο άνθρωπος πίστευε πως θα καταργήσει τα Μνημόνια με έναν νόμο κι ένα άρθρο. Σιγά μην του γλίτωνε η βία στα γήπεδα…