Διλήμματα για όλους{CR} με το βλέμμα στο 2024

Στο φαντασιακό τέλος του χρόνου που μας αποχαιρετά, ωθώντας μας στον απολογισμό και ενίοτε την αυτοκριτική, υπερισχύει η γοητευτική προσμονή για ένα νέο καλύτερο ξεκίνημα. Οι λογαριασμοί, όμως, για τον καθένα μας, σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, όπως πάντοτε, παραμένουν ανοιχτοί. Σε κάθε περίπτωση, η ελπίδα δεν πραγματώνεται με ευχές, απαιτεί βούληση και πρωτίστως δράση.

Σε αυτό τον καμβά, το 2023 προσδιόρισε και το αποτέλεσμα των δύο εθνικών εκλογικών αναμετρήσεων αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης, που επικύρωσαν την πολιτική κυριαρχία της ΝΔ και τη βαθιά υπαρξιακή κρίση της αντιπολίτευσης. Εύλογα, συνεπώς, το 2024 η κυβέρνηση επιζητά τη διαιώνιση της υπεροχής της και η αντιπολίτευση την αναγέννησή της.

Ως σημείο καμπής για τις πολιτικές εξελίξεις από πολλούς προσδιορίζονται οι ευρωεκλογές, που θα διεξαχθούν τον ερχόμενο Ιούνιο. Από τη μια, η κυβέρνηση έχει να αντιπαλέψει τη χαλαρότητα αυτής της εκλογής που συνοδεύεται διαχρονικά από την αποχή αλλά και την αποστολή προειδοποιητικών μηνυμάτων από τους ψηφοφόρους. Και από την άλλη, η αντιπολίτευση προσδοκά να αυξήσει την επιρροή της και να εκμεταλλευτεί την όποια κυβερνητική φθορά. Η διατήρηση της επίζηλης δεύτερης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ ή η επανάκτησή της από το ΠΑΣΟΚ, αναμφίβολα, αποτελεί ζήτημα επιβίωσης και για τα κόμματα που ηγούνται και για τους κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη.

Ανεξαρτήτως κατάταξης η κυβέρνηση δεν έχει λόγο να ανησυχεί όσο τα εκλογικά τους ποσοστά παραμένουν χαμηλά. Πιθανότητα που ενισχύεται τόσο από τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να ξεχωρίσει θετικά. Επιμένουν σε μια αποτυχημένη συνταγή, ενώ εστιάζουν σε πραγματικά προβλήματα όπως ακρίβεια,  υγεία και κοινωνική συνοχή, λειτουργούν μονότονα ως φανατικοί σχολιαστές, χωρίς να προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις ή να πείθουν πως θα είναι καλύτεροι διαχειριστές, επιτρέποντας έτσι στη ΝΔ να συνομιλεί οριζόντια με το εκλογικό σώμα και να αμβλύνει τις αδυναμίες της. Τα αντισυστημικά κόμματα τότε μπορεί να φανούν ελκυστικότερα.

Για την κυβέρνηση το ευτύχημα είναι ότι αυτές οι εκλογές θα διεξαχθούν στην αρχή της θητείας της χωρίς χρονική πίεση. Το πρόβλημά της είναι ότι ελλείψει ανταγωνισμού δεν μπορεί να συσπειρώνει με τον φόβο του άλλου, καθώς θα κριθεί μόνο από τον τρόπο που διαχειρίζεται τις φοβίες και τις προσδοκίες του εκλογικού σώματος. Το πολιτικό, ηθικό και οικονομικό της αφήγημα μπόρεσε να κινητοποιήσει ευρύτερα πολιτικά και κοινωνικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που αναζητούν το δικό τους μέρισμα σε μια πορεία ανάπτυξης. Το συνταίριασμα των μεταρρυθμίσεων με κοινωνική δικαιοσύνη, σε ένα κράτος ισχυρό και λειτουργικό για όλους, αποτελεί το δικό της στοίχημα επιβίωσης.  Τυχόν διάρρηξη αυτής της ισορροπίας ή αλαζονικές συμπεριφορές θα επιφέρουν μη διαχειρίσιμες ανατροπές. Σε ένα κοινό που οι κομματικοί δεσμοί ολοένα και χαλαρώνουν.

Το δυστύχημα είναι ότι οι ευρωεκλογές θα έπρεπε να μας απασχολούν για άλλους λόγους. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα βρίσκεται σε πορεία σύγχυσης και παρακμής. Σε ένα πολυπολικό κόσμο η πολιτική και οικονομική του ισχύς απομειώνεται και αδυνατεί να υπερασπιστεί τη διεθνή του θέση και τις αξίες του. Δημογραφική γήρανση, Μεταναστευτικό, γεωπολιτικές απειλές και οικονομική καχεξία δρουν διαλυτικά.

Κι εμείς θα συζητάμε για το ποιος αθλητής ή τραγουδιστής θα φέρει και σε ποιον τις περισσότερες ψήφους…

Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης είναι σύμβουλος Στρατηγικής Επικοινωνίας στην Precise Strategy.