Πρωταθλητισμός και φιλία; Οχι άλλη υποκρισία!

Ο Νόβακ Τζόκοβιτς είναι απόλαυση. Οχι μόνο στα κορτ, εκεί δηλαδή όπου έχει κατακτήσει 24 Grand Slam τίτλους, αλλά και όταν αποφασίζει να μιλήσει. Σε εκτενή συνέντευξή του στο 60 minutes δεν απέφυγε να σχολιάσει τις σχέσεις του ή τις κόντρες με τους ανταγωνιστές που είχε σε αυτή τη λαμπερή διαδρομή, τον Ρότζερ Φέντερερ και τον Ράφα Ναδάλ. Ιδού τι είπε: «Θα το ήθελα πολύ να είμαι φίλος με τον Ναδάλ και τον Φέντερερ. Προφανώς δεν είμαστε και οι καλύτεροι φίλοι εκτός γηπέδων. Δεν είμαστε φίλοι γιατί είμαστε αντίπαλοι και είναι δύσκολο να είσαι κοντά με κάποιον όταν είστε ανταγωνιστές. Θα ήταν δύσκολο να μπορέσουμε να μοιραστούμε πράγματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον σου. Υπάρχει απεριόριστος σεβασμός ανάμεσά μας, σίγουρα από τη μεριά μου προς εκείνους. Μακάρι κάποια μέρα να είμαστε πιο κοντά και να μιλάμε».

Ειλικρινής ο Νόλε; Αυτονόητο είναι αυτό. Γιατί ομολογεί αυτό που πολλοί ενδεχομένως να κρύβουν. Οταν κυνηγάς κορυφές είναι φύσει και θέσει αδύνατον να πορεύεσαι παρέα με τον αντίζηλό σου. Θα ήταν παράταιρο. Πώς μπορείς να τον… αγαπήσεις; Αυτόν που θέλει να σε ρίξει; Ναι, εκτίμηση και παραδοχή της αξίας ασφαλώς και υφίσταται, όχι όμως και φιλία με την κατεξοχήν έννοια του όρου. Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για ανθρώπους στον ίδιο χώρο που επιζητούν ο καθένας για τον εαυτό του την πρωτοκαθεδρία σε αυτό που κάνουν. Το τένις είναι μοναχικό, σκληρό και άκρως ανταγωνιστικό άθλημα. Είσαι εσύ και ο… απέναντι. Με «αυτόν», φίλος κολλητός, ποτέ. Τα υπόλοιπα είναι απλά για να ωραιοποιούμε μια κατάσταση ή για να βαυκαλιζόμαστε πως οι σπουδαίοι έχουν μεγάλη καρδιά…

Είπε και άλλα ο Τζόκοβιτς, σχετικά με την εποχή της έξαρσης του κορωνοϊού και της καραντίνας. Των αυστηρών περιορισμών. «Ο κόσμος προσπάθησε να με χαρακτηρίσει αντιεμβολιαστή. Δεν είμαι αντιεμβολιαστής, δεν είμαι ούτε υπέρ των εμβολίων. Είμαι υπέρμαχος της ελευθερίας της επιλογής». Ηταν τότε που αποκλείστηκε από το αυστραλιανό όπεν το 2020. Εχει δίκιο, άραγε, όπως το θέτει ο καλύτερος – με βάση τα αποτελέσματα – στην ιστορία του τένις; Μοιάζει ολότελα συζητήσιμο αυτό. Αλλά σε εποχές δύσκολες και προφανώς… ευαίσθητες, όταν οι πάντες έδιναν τη μάχη και ακολουθούσαν μια κοινή γραμμή, οι όποιες εξαιρέσεις ήταν τρανταχτές – δεν έστελναν το μήνυμα που όλοι ήθελαν να περάσουν.