Χωρίς την πολυτέλεια του χρόνου

1Η κατάθεση και η συζήτηση του προϋπολογισμού στη Βουλή δεν μπορεί και δεν πρέπει να σκεπαστεί από την ψευδεπίγραφη και ανέξοδη για το σύστημα «αριθμολαγνεία» των ημερών. Αντιθέτως, παρέχει τα ερείσματα να ανοίξει επιτέλους, πολιτικά και κοινωνικά, ο δρόμος τεκμηριωμένης αντιπαράθεσης προγραμμάτων για την αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου – ενός μοντέλου που παράγει γεωγραφικές και κοινωνικές ανισότητες, συρρικνώνει την εγχώρια παραγωγική βάση και καθιστά τη χώρα (άνευ όρων) δεδομένο σύμμαχο στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι καταγράφεται ρεκόρ κερδών δισεκατομμυρίων ευρώ, όχι μόνο από τις συστημικές τράπεζες και τις περισσότερες εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες, αλλά και στα μερίσματα από τα bonus των μεγαλομετόχων εταιρειών!

Την ίδια στιγμή, η εγχώρια παραγωγική βάση, για παράδειγμα οι 700 χιλιάδες περίπου μικρομεσαίοι και άλλοι τόσοι αγρότες, συνθλίβονται στις συμπληγάδες του τραπεζικού συστήματος (που οι ίδιοι αναδιάρθρωσαν με το υστέρημά τους) βρίσκοντας ανυπέρβλητα τείχη πρόσβασης στα προγράμματα και τις χρηματοδοτήσεις. Η εργασία έγινε επισφαλής απασχόληση, οι δικηγόροι καλούνται από την κυβέρνηση να γίνουν «ντελιβεράδες», η ελληνική οικογένεια ζει με εισοδήματα 25 και κάτω ημερών και η νέα γενιά φεύγει γιατί δεν μπορεί ούτε να ονειρεύεται.

2Σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον ο κοινωνικός και οικονομικός διχασμός διαμορφώνει μια πλειοψηφία που έχει την ανάγκη από οξυγόνο δημοκρατίας. Της ύπαρξης δηλαδή σοβαρών εναλλακτικών κομμάτων εξουσίας ώστε να τερματιστεί η ασυδοσία μιας ανεξέλεγκτης κυβέρνησης λίγων και ημετέρων. Δεν αρκεί ο αντικυβερνητισμός. Πολύ περισσότερο δεν πρέπει να αφεθεί χώρος, όπως έχει συμβεί στη Γαλλία η στην Αμερική, για κόμματα που ανταγωνίζονται απλώς στη καλύτερη διαχείριση των πολιτικών που οξύνουν ανισότητες… Δυστυχώς η αξιωματική αντιπολίτευση διέρχεται μια άνευ προηγουμένου κρίση εσωστρέφειας. Δεν υπάρχει όμως η πολυτέλεια του χρόνου.

Γίνεται έτσι αδήριτη ανάγκη με εγγύηση προέδρου και συλλογικών θεσμικών οργάνων η αλλαγή της πολιτικής ατζέντας. Σέβομαι τους λόγους που οδήγησαν συντρόφους στη συγκεκριμένη επιλογή. Πρέπει όμως να κρατηθεί ανοιχτός ο δρόμος της συνάντησης και συμβολής όλων των ρευμάτων του αριστερού και σοσιαλιστικού χώρου σε προτάσεις διεξόδου στις σύγχρονες διαιρετικές τομές που δημιουργεί η μεροληπτική χρήση των τεχνολογιών και των γεωπολιτικών ανακατατάξεων από τις συστημικές δυνάμεις. Αυτό ακριβώς καθιστά καθαρή οριογραμμή του πολιτικού φορέα μέσω των επικείμενων συνεδριακών διαδικασιών. Εκείνων που θα καταστήσουν ενεργά τα περίπου 150 χιλιάδες μέλη που συμμετείχαν στην εκλογή προέδρου και θα διαμορφώσουν δεσμούς βιώσιμης κοινωνικής συμπόρευσης με την πλειοψηφία. Εναν λαό που διεκδικεί αλλαγή του κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου με δίκαιη συμμετοχή των συντελεστών.

3Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο πλαίσιο των αρχών του κατέκτησε να είναι πολυσυλλεκτικό κόμμα εξουσίας. Απαιτούνται τώρα εξωστρεφείς διαδικασίες σύνθεσης και υπέρβασης. Για να κρατηθούν ανοιχτοί οι δρόμοι της συνάντησης και συμβολής όλων των ρευμάτων του προοδευτικού χώρου με σύγχρονες αντιπροσωπευτικές συνθέσεις στα όργανα, με πολιτική και προγραμματική ενότητα. Ανάγκη λοιπόν να καταστήσουμε διακριτό με ποια κοινωνική και πολιτική Συμμαχία συμπορευόμαστε. Τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια δεν πρέπει να εκφυλιστούν σε απλές εκδηλώσεις συγκέντρωσης αιτημάτων αλλά με πλαίσια συνεδριακού διαλόγου να αναβαθμιστούν σε συναντήσεις συνδιαμόρφωσης τεκμηριωμένων εναλλακτικών προτάσεων παράγοντας την προοδευτική πρόταση της νέας περιόδου.

Ο Χάρης Τσιόκας είναι πρώην βουλευτής, μέλος της Κεντρικής Επιτσοπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία