Ρούλα Μητροπούλου the Great{CR}

Αφού πέθανε η Μητροπούλου, τότε μια μέρα θα πεθάνουμε όλοι. Τόσο πολύ είχε εμβάλει μέσα μας το ενδεχόμενο να υπάρχει αιώνια ζωή, για ορισμένους έστω. Η Ρούλα Μητροπούλου ήταν αυτό αλλά ήταν και το άλλο. Ηγετική αλλά και οικεία, διαόλου κάλτσα και φύλακας άγγελος μαζί. Στη δουλειά παθιασμένη και γρήγορη σαν σίφουνας, αφάνταστα όμως υπομονετική όταν αισθανόταν ότι υπήρχε λόγος. Αυτή η φωτοβολίδα που τη μίσησαν ανταγωνιστές και τη λάτρεψαν συνεργάτες, ήταν στα μάτια μου ένα αυτοφυές πολιτικό ταλέντο. Οραματιζόταν, σχεδίαζε και πραγματοποιούσε. Προέβλεπε την επόμενη τάση στον παγκόσμιο Τύπο (γυναικεία περιοδικά, έντυπα για τους γονείς, για την Υγεία και το Fitness), και προσπαθούσε να τη βάλει στο τραπέζι διαβλέποντας τη μετεξέλιξη ενός μεσοβέζικου είδους όπως ήταν τότε το περιοδικό «ποικίλης ύλης». Προσπερνούσε τις τρικολοποδιές και παρασκεύαζε καλοσχεδιασμένες υποχωρήσεις που όμως κατέληγαν πάντα στους εκδοτικούς της θριάμβους. Πώς λέγεται αυτό; Είχε το ένστικτο της νικήτριας. Η μόνη γυναίκα που έφτασε τόσο ψηλά στην ιεραρχία, που διεμβόλισε το αυτάρεσκο ανδρικό κατεστημένο του Οργανισμού Λαμπράκη, δείχνοντάς του τι εστί ευφυία, λαϊκότητα, χιούμορ και στυλ, κάνοντας ακόμη και αυτόν τον οδοστρωτήρα Ψυχάρη να χλωμιάσει και να τη λογαριάσει σαν εμπόδιο για την επέλασή του. Μόνον για χάρη της τα θυμάμαι όλα αυτά σήμερα. Από αύριο θα τα ξεχάσω όπως έκανε κι εκείνη.

Οταν αποφάσισε να αποσυρθεί από την αρένα της δημοσιογραφίας για να ζήσει σαν άνθρωπος, δεν έγραψε ούτε μίλησε ποτέ δημόσια για την εμπειρία της στον ΔΟΛ, δεν πλασαρίστηκε ούτως ειπείν στην ιστορικότητα του φαινομένου γιατί απλούστατα ήταν από μόνη της η Ιστορία του περιοδικού Τύπου, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι καθόλου ένα ιλουστρασιόν εξώφυλλο με ημίγυμνες. Θα άξιζε ίσως να αφιερώσουμε δυο αράδες στο δυσφημισμένο αυτό είδος που γεννήθηκε για να ικανοποιήσει στον μεταπολεμικό άνθρωπο την ανάγκη για προσωπική σχέση με το έντυπο που αγοράζει. Οι εφημεριδάδες απευθύνονται σε «σύνολα», οι περιοδικατζήδες στον καθένα αναγνώστη προσωπικά. Τελεία και παύλα. Η συγκεκριμένη τεχνική διήθησε σιγά σιγά τις εφημερίδες. Χάρη σ΄αυτήν καταφέρνουν και επιβιώνουν σήμερα, μέσα στο σκληρό καθεστώς του Διαδικτύου. Μη μου θυμώσεις Ρούλα. Δεν μαρτύρησα τίποτα γι΄ αυτά που μας κάνανε να πεθαίνουμε στα γέλια.