Για καφέ με τον Σημίτη

Δεν ήταν μια συνηθισμένη μέρα για μια επαρχιακή πόλη, που έχει τους δικούς της ρυθμούς. Hταν μια μέρα διαφορετική για τη Λάρισα, σε ρυθμούς προεκλογικούς, καθώς υποδεχόταν τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, που πραγματοποιούσε περιοδεία στην περιοχή.

Οι νεολαίοι του ΠΑΣΟΚ είχαμε επωμιστεί τη διακριτική παρουσία μας δίπλα στο κλιμάκιο, για να υπάρχει «φρεσκάδα στην εικόνα», όπως έλεγε και ένας μεγάλος σκηνοθέτης προεκλογικών συγκεντρώσεων.

Φθάνοντας ο Πρωθυπουργός μάς χαιρέτησε μόνο από μακριά – απογοήτευση πρώτη – και χάθηκε στο πλήθος των γνωστών στελεχών και παραγόντων, που πάντα υπάρχουν…

Οι ώρες πέρασαν, το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε και αποφασίστηκε στάση, σε ένα καφέ της πόλης. Μπήκε μέσα ο Σημίτης και κάθισε. Μπήκαν και όλοι οι υπόλοιποι και κάθισαν, με το μαγαζί να γεμίζει ασφυκτικά και τους νεολαίους να μη χωράμε – απογοήτευση δεύτερη και μεγάλη.

Ξαφνικά, μετά από λίγο, βλέπουμε τον Σημίτη να σηκώνει το χέρι και να μας καλεί να πάμε μέσα. Χωρέσαμε με το ζόρι. Τράβηξε ο ίδιος την καρέκλα του πιο πέρα και δημιούργησε χώρο δίπλα του – έκπληξη πρώτη. «Καθήστε παιδιά εδώ. Να πιούμε έναν καφέ μαζί…» – έκπληξη δεύτερη, διότι για…τσάι τον είχαμε τον κ. Καθηγητή και αυτό το «μαζί», δεν το περιμέναμε!

Φιλικός, απλός και ήρεμος, άνοιξε τη συζήτηση, χαμηλόφωνα, φτιάχνοντας πηγαδάκι μαζί μας. Ρώτησε για μας, για τις σπουδές μας, για τις οικογένειές μας, τις δουλειές μας και τα εισοδήματά μας, τον τόπο μας και τα θέματά μας, ρώτησε για το τι λείπει από τη πόλη και ποια η άποψή μας για το νοσοκομείο. Ζήτησε να μάθει τη γνώμη μας για το κόμμα και για τις μεταρρυθμίσεις, για τον ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη και τις συμμαχίες, ενώ ο ίδιος μίλησε για ανάγκη αλλαγής της «πολιτικής κουλτούρας» στη χώρα και του «πελατειακού κράτους που κατασπαράζει κάθε προσπάθεια προόδου…».

Τον σκούντησαν δυο – τρεις φορές οι συνεργάτες του, έπρεπε να φύγει.

Σηκώθηκε, μας χαιρέτησε με νεύμα και είπε «θα σας ξαναβρώ…».

Και πράγματι μας «ξαναβρήκε». Η Ελλάδα και η Ευρώπη, η πολιτική κουλτούρα και οι μεταρρυθμίσεις. Η πεμπτουσία της πολιτικής του, ενός πρωθυπουργού που ξεχώρισε για τη μεγάλη προσπάθειά του να εκσυγχρονίσει τη χώρα, με μεγάλα επιτεύγματα, όπως και αδυναμίες, αστοχίες και προβλήματα. Μας «ξαναβρήκε» στην πορεία η πίστη του ότι η δύναμη της χώρας είναι στην ισότιμη συμμετοχή της σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που θα απελευθερώσει τις δημιουργικές της δυνάμεις, θα της προσδώσει κύρος και διεξόδους στις χρόνιες παθογένειες. Οπως ήδη οι σύγχρονοι αναλυτές επισημαίνουν – προφανώς προοιωνιζόμενοι και τον ιστορικό του μέλλοντος – η περίοδος της διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Σημίτη είναι μια περίοδος μεγάλων αλλαγών, με σχεδιασμό και εθνική στρατηγική. ΟΝΕ, Ελσίνκι, ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, αναβάθμιση του κύρους, διαρθρωτικές αλλαγές, ανάπτυξη των υποδομών, που ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν γνώρισε η χώρα.

Η κριτική που δέχεται ότι δεν κατάφερε να κάνει τη μεγάλη ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο, απαντιέται από τον ίδιο στο βιβλίο του «Δρόμοι ζωής» που έγραφε ότι παρά τις μεγάλες αλλαγές της Μεταπολίτευσης «…δομές, λειτουργίες και νοοτροπίες μιας κοινωνίας, που διαμορφώνονταν επί έναν και πλέον αιώνα δεν αλλάζουν μέσα σε τριάντα χρόνια».

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Κ. Σημίτης, συγκρούστηκε πολλές φορές με το σύστημα στο οποίο ο ίδιος λειτούργησε και κατάφερε να ξεπεράσει τον εαυτό του, κάνοντας ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό βήμα μπροστά, βλέποντας μακριά κι έξω ακόμη κι από τον ίδιο.

Οπως ακριβώς τότε που μας κέρασε καφέ, ενώ εκείνος έπινε τσάι…

Η Ευαγγελία Λιακούλη είναι δικηγόρος – ποινικολόγος, γραμματέας της ΚΟ ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ,
βουλευτής Λάρισας